تحلیل رابطه مدیریت راهبردی منابع انسانی و سرمایه اجتماعی با قابلیت نوآوری کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان همدان

مقدمه در محیط پویا و پرچالش، کنونی که با تحولات سریع، فناوری جهانی سازی و تغییرات ناگهانی در ترجیحات مشتریان مشخص می شود، قابلیت نوآوری سازمانی به عنوان یک قابلیت محوری و منبع کلیدی برای کسب مزیت رقابتی پایدار برای سازمان ها تبدیل شده است. نوآوری به کارگیری ایده های نوین ناشی از خلاقیت است که می تواند یک محصول، جدید، خدمت جدید یا راه حل جدید در انجام کارها باشد نوآوری را می توان به عنوان فرایند خلق توسعه و اجرای ایده ها، محصولات خدمات یا فرآیندهای جدید تعریف کرد که برای سازمان ارزش آفرینی می کنند. به طور کلی نوآوری انجام متفاوت کارهاست که به استفاده از دانش فنی جدید در ابزارها، فرآیندها، تولیدات و خدمات دلالت می کند (عربشاهی و نوروزی ۱۴۰۴). امروزه سازمان ها ناچار هستند تا خلاقیت و نوآوری پایداری در کلیه فرآیندهای سازمان داشته باشند که از طریق بکارگیری مدیریت راهبردی منابع انسانی و سرمایه اجتماعی در بین کارکنان ایجاد می شود. ناهاپیت و گوشال سرمایه اجتماعی را مجموع منابع و ارزشی می دانند که در شبکه ای از روابط فردی و سازمانی موجود است که موجب می شود سطح همکاری اعضای سازمان افزایش یابد و هزینه های تبادلات و ارتباطات کاهش یابد. زمانی که کارکنان دارای سطوح بالای سرمایه اجتماعی هستند تمایل دارند تا روابط مثبت و سازنده ای با همکاران خود برقرار کنند، دانش و اطلاعات را به اشتراک بگذارند و به اهداف جمعی متعهد باشند. این بستر اجتماعی، غنی، خود بسترساز تبادل ایده های نو و تسهیل فرآیندهای نوآوری است (سودیرجو و همکاران ۱۴۰۴) فرایندهای یادگیری کارکنان برای دستیابی به دانش، مهارت و تجربه لازم در وقوع نوآوری ضروری است. در این چارچوب، مدیریت استراتژیک منابع انسانی دستورالعملی برای نظام مدیریت منابع انسانی است که در آن، رسالت، چشم انداز و اولویت های واحد وظیفه ای منابع انسانی مشخص می گردد. مدیریت استراتژیک منابع انسانی فرض می کند که یک شرکت با یکپارچه کردن مهارت ها و اقدامات کارمندان خود در جهت اهداف خود، اقدامات مدیریت منابع انسانی را به استراتژی سازمانی خود مرتبط می کند. به طور کلی مدیریت استراتژیک منابع انسانی امکان پرداختن به مسائل اساسی کارکنان را فراهم می آورد و موجب بهره مندی سازمان از کارکنان ماهر، متعهد و با انگیزه برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار می گردد (رضایی و خنیفر ۱۴۰۳). با توجه به مسائل و چالش های ذکر شده، محقق در این پژوهش بدنبال پاسخ دادن به این سوال می باشد که آیا بین مدیریت راهبردی منابع انسانی و سرمایه اجتماعی با قابلیت نوآوری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان همدان ارتباط وجود دارد؟

کلیدواژه ها:

مدیریت راهبردی منابع انسانی ، سرمایه اجتماعی ، قابلیت نوآوری