شناسایی عوامل موثر بر خودمراقبتی در دانش آموزان دختر ورزشکار دوره متوسطه اول شهرستان تاکستان نقش عوامل روان شناختی و مدیریتی در پایداری سلامت

خود مراقبتی نقش کلیدی در پیشگیری از آسیب های جسمی و روانی و ارتقای سلامت دانش آموزان به ویژه دانش آموزان ورزشکار دارد. هدف این پژوهش شناسایی عوامل موثر بر خود مراقبتی در دانش آموزان دختر ورزشکار دوره متوسطه اول شهرستان تاکستان بود. روش پژوهش توصیفی- پیمایشی و مقطعی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر ورزشکار دوره متوسطه اول تاکستان (حدود ۱۲۵۰ نفر) بود که ۲۹۰ نفر از آنها به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با مقیاس لیکرت بود که روایی محتوایی آن با ضریب CVR برابر با ۸۵ تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ ۰/۸۹ محاسبه شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t تک نمونه ای و تحلیل عامل اکتشافی و تاییدی تحلیل گردید. نتایج آزمون نشان داد که میانگین خود مراقبتی به طور معناداری بالاتر از حد متوسط (۵۰) است. همچنین تحلیل عاملی، وجود چهار عامل اصلی با رابطه معنادار با خود مراقبتی را تایید کرد، خودآگاهی، خودارزشمندی مهارت های ارتباطی و شناخت رفتارهای پرخطر. یافته ها بیانگر آن است که تقویت این عوامل از طریق برنامه های آموزشی هدفمند در مدارس و همکاری خانواده ها و مربیان ورزشی می تواند خود مراقبتی را بهبود بخشد و سلامت جسمی و روانی این دانش آموزان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

خودمراقبتی ، دانش آموزان دختر ورزشکار ، خود آگاهی ، خودارزشمندی ، سلامت پایدار