رابطه بین میزان دنبال کردن صفحات ورزشی در اینستاگرام و مشارکت در ورزشهای تیمی دانشگاهی

مقدمه: رسانه های اجتماعی به ویژه اینستاگرام در سال های اخیر به یکی از ابزارهای کلیدی ارتباطی برای جوانان و دانشجویان تبدیل شده اند و نقش آن ها در رفتارهای مرتبط با ورزش و فعالیت جسمانی به موضوعی پژوهشی مهم بدل شده است. مطالعات نشان می دهد که استفاده از رسانه های اجتماعی می تواند انگیزه و مشارکت در فعالیت های فیزیکی را افزایش دهد زیرا این پلتفرم ها نه تنها اطلاعات ورزشی ارائه می کنند بلکه فرصت ایجاد تعامل اجتماعی و تقویت حس تعلق گروهی را فراهم می آورند (محمدی و محمودیان، ۱۴۰۲). پژوهش های داخلی نیز نشان داده اند که تعامل کاربران در صفحات ورزشی اینستاگرام به ویژه در زمینه ورزشکاران حرفه ای نقش مهمی در شکل دهی نگرش افراد نسبت به ورزش و تصویر برند ورزشکاران دارد و می تواند مشارکت و تعامل واقعی در فعالیت های ورزشی را افزایش دهد (محمودیان و حسنی، ۱۴۰۳). با وجود اهمیت استفاده از رسانه های اجتماعی در ارتقای رفتارهای ورزشی، ارتباط دقیق بین دنبال کردن صفحات ورزشی در اینستاگرام و مشارکت عملی در ورزش های تیمی دانشگاهی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نظریه تعامل رسانه ای و رفتار مشارکتی انتظار می رود که افزایش دنبال کنندگان صفحات ورزشی با افزایش مشارکت در ورزش های تیمی همراه باشد (همتتبادی و همکاران، ۱۴۰۲). پژوهش حاضر با هدف بررسی این رابطه در میان دانشجویان دانشگاهی انجام شده است. روش تحقیق: این پژوهش از نوع کمی توصیفی تحلیلی است. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های شهر تهران بود. از میان آن ها با روش نمونه گیری در دسترس ۱۵۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده پرسشنامه استاندارد خودساخته بود که دو بخش اصلی داشت: پیگیری رسانه های ورزشی در اینستاگرام (تعداد صفحات ورزشی دنبال شده، میانگین ساعت استفاده از صفحات ورزشی در هفته، میزان تعامل با محتوا شامل لایک، کامنت، اشتراک گذاری، نوع محتوای دنبال شده: آموزشی، انگیزشی، سرگرمی، انگیزه دنبال کردن صفحات ورزشی) و مشارکت در ورزش های تیمی دانشگاهی (تعداد فعالیت های تیمی شرکت شده در طول یک ترم، میزان حضور در مسابقات ورزشی، تعهد و انضباط در تمرین ها و مشارکت در برنامه ریزی یا هماهنگی، علاقه و رضایت از فعالیت تیمی). مقیاس لیکرت ۱ تا ۵ و پرسشنامه قبل از توزیع مورد اعتبارسنجی با آلفای کرونباخ (۰.۸۲ =α) قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شده و برای بررسی رابطه بین دو متغیر از ضریب همبستگی پیرسون و برای بررسی توان پیش بینی از رگرسیون خطی ساده استفاده شد. سطح معنی داری آزمون ها ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج آمار توصیفی نمونه تحقیق نشان داد که میانگین تعداد صفحات ورزشی دنبال شده ۸.۶ صفحه و میانگین مشارکت در فعالیت های تیمی ۱.۲ بار در طول یک ترم بود. ضریب همبستگی پیرسون بین تعداد صفحات دنبال شده و مشارکت در ورزش های تیمی برابر با ۰.۴۶ و سطح معنی داری آن کمتر از ۰.۰۱ بود که نشان دهنده رابطه مثبت و معنادار است. تحلیل رگرسیون خطی ساده نشان داد که ضریب تعیین R^۲ برابر با ۰.۲۱ است که بیانگر تبیین ۲۱ درصد از تغییرات مشارکت ورزشی توسط تعداد صفحات دنبال شده است. همچنین تحلیل گروه های جنسیتی نشان داد رابطه بین دنبال کردن صفحات و مشارکت ورزشی در زنان کمی قوی تر از مردان است هرچند اختلاف آماری معنا دار نبود. نتیجه گیری: افزایش تعداد دنبال کنندگان صفحات ورزشی در اینستاگرام با افزایش مشارکت در ورزش های تیمی دانشگاهی همراه است. یافته ها با نتایج مطالعاتی که نقش رسانه های اجتماعی در ارتقای مشارکت در فعالیت های ورزشی را گزارش کرده اند، همسو است؛ رسانه هایی مانند اینستاگرام می توانند انگیزش، اطلاعات و حمایت اجتماعی را برای کاربران فراهم کرده و به افزایش مشارکت واقعی در فعالیت های ورزشی منجر شوند. افزایش تعامل در صفحات ورزشی می تواند موجب ایجاد هویت گروهی و حس تعلق اجتماعی شود که در نهایت منجر به مشارکت فعال در ورزش های تیمی می شود. این روند با اصول نظریه تعامل رسانه ای سازگار است که رسانه ها را به عنوان ابزاری برای تقویت رفتارهای مشارکتی در دنیای واقعی معرفی می کند. بنابراین می توان گفت این مطالعه نشان داد که رسانه های اجتماعی نظیر اینستاگرام می توانند پیش بینی کننده ای قدرتمند برای رفتار مشارکت ورزشی در فضای دانشگاهی باشند. با توجه به رشد روزافزون استفاده از رسانه های اجتماعی در میان جوانان، استفاده استراتژیک از این پلتفرم ها می تواند نقش مهمی در تشویق به فعالیت های ورزشی گروهی و سلامت عمومی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

صفحات ورزشی ، اینستاگرام ، مشارکت در تیم