بررسی تاثیر استرس ادراک شده و حمایت اجتماعی بر فرسودگی ورزشی در ورزشکاران

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استرس ادراک شده و حمایت اجتماعی بر فرسودگی ورزشی در ورزشکاران انجام شده است. این تحقیق از لحاظ نوع، هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت توصیفی تحلیلی می باشد. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی ورزشکاران حرفه ای و نیمه حرفه ای شهرستان مشهد در سال ۱۴۰۴ به تعداد ۳۰۰ نفر بوده است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۷۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳)، پرسشنامه حمایت اجتماعی زیمت و همکاران (۱۹۸۸) و پرسشنامه فرسودگی ورزشی ماسلاش و جکسون (۱۹۸۱) بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که استرس ادراک شده تاثیر مثبت و معناداری بر فرسودگی ورزشی دارد و در عین حال حمایت اجتماعی اثر منفی و معناداری بر فرسودگی ورزشی ورزشکاران دارد، همچنین یافته ها حاکی از آن است که ترکیب استرس ادراک شده و حمایت اجتماعی می تواند به طور قابل توجهی فرسودگی ورزشی را پیش بینی کند. به طور کلی می توان گفت که افزایش استرس ادراک شده با افزایش فرسودگی ورزشی و افزایش حمایت اجتماعی با کاهش فرسودگی ورزشی همراه است.

کلیدواژه ها:

استرس ادراک شده ، حمایت اجتماعی ، فرسودگی ورزشی ، ورزشکاران