تاثیر توسعه مدیریت منابع انسانی بر توسعه سازمانی و تطبیق پذیری با میانجیگری مشارکت در وزارت ورزش و جوانان

مقدمه: در عصر تحولات شتابان و رقابت جویانه کنونی توسعه منابع انسانی به مثابه موتور محرکه توانمندسازی سازمانی و پایه ای برای ارتقای تاب آوری و انعطاف پذیری ساختارهای دولتی محسوب می شود. در این راستا وزارت ورزش و جوانان به عنوان نهادی کلیدی در ترویج سرمایه انسانی جوان نیازمند بازتعریف استراتژیک مدیریت منابع انسانی است تا از طریق تقویت مشارکت کارکنان، زمینه ساز توسعه پایدار سازمانی و پاسخگویی به چالش های پویای محیطی گردد. توسعه استراتژیک منابع انسانی به عنوان بنیانی برای ارتقای توانمندسازی سازمانی در نهادهای دولتی شناخته می شود (باکسل و مکی ۲۰۲۳) به طوری که پژوهش های اخیر نشان داده اند سیستم های توسعه یافته منابع انسانی از طریق تقویت مشارکت کارکنان، زمینه ساز تطبیق پذیری پویا در سازمان های عمومی می گردند (کای و همکاران، ۲۰۲۲). این مکانیسم میانجی گری در نهادهای ورزشی دولتی نیز تایید شده است؛ به طوری که مشارکت فعال کارکنان رابطه بین توسعه منابع انسانی و تاب آوری سازمانی را تقویت می کند (یو و ژانگ ۲۰۲۳). در این چارچوب تعامل معنادار کارکنان نه تنها به عنوان پیامد بلکه به مثابه مسیر انتقال تاثیرات مدیریت منابع انسانی به توسعه سازمانی عمل می کند (کوتی و همکاران ۲۰۲۱). در این میان وزارت ورزش و جوانان با وجود حجم بالای فعالیت های مردمی ورزشی و جوانانه، نیازمند استفاده از ظرفیت های مدیریت منابع انسانی مبتنی بر دیجیتال و مشارکت کارکنان است. این رویکرد می تواند به کاهش هزینه های اداری، افزایش شفافیت، بهبود کیفیت برنامه ها و اجرای موثرتر سیاست های دولت کمک کند. بنابراین شناسایی نقش میانجی مشارکت کارکنان و تحول دیجیتال در تاثیر مدیریت منابع انسانی بر عملکرد و بهره وری سازمانی امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. در نهایت این تحقیق با رویکرد به شناخت دقیق تر روابط موجود بین این متغیرها می تواند زمینه های لازم برای طراحی سیاست های استراتژیک مناسب در وزارت ورزش و جوانان را فراهم کند. همچنین نتایج این پژوهش می تواند به عنوان الگویی برای سایر نهادهای دولتی در جهت بهبود مدیریت منابع انسانی و دستیابی به عملکرد مطلوب مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، توسعه سازمانی ، تطبیق پذیری ، مشارکت کارکنان