مقایسه مدیریت زمان، مدیریت بحران و عملکرد آتش نشانان ورزشکار و غیر ورزشکار

هدف از انجام تحقیق بررسی مقایسه مدیریت زمان، مدیریت بحران و عملکرد آتش نشانان ورزشکار و غیر ورزشکار بود. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر زمان حالنگر و روش پژوهش توصیفی و از نوع پیمایشی است که به صورت میدانی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه آتش نشانان ورزشکار ایستگاه های آتش نشانی استان البرز بود. به منظور انتخاب نمونه آماری استان البرز به پنج بخش تقسیم می شود و از هر بخش تعداد ۲۰ ایستگاه و هر ایستگاه تعداد ۶ نفر از آتش نشانان ورزشکاران در مجموع تعداد ۱۲۰ نفر نمونه آماری را به روش سهل الوصول تشکیل دادند. از پرسشنامه های مدیریت بحران جهانبخش و همکاران (۱۳۹۵)، مدیریت زمان وسط کوئین و همکاران (۱۹۹۰) و عملکرد شغلی مورنو و دیگران (۲۰۱۵) برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. از آمار توصیفی برای طبقه بندی نمرات خام، طراحی جدول توزیع فراوانی و محاسبه شاخص های پراکندگی نظیر میانگین و انحراف معیار و فراوانی استفاده شد. همچنین فرضیه های تحقیق با استفاده از آزمون U من ویتنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که بین مدیریت بحران و عملکرد آتش نشانان ورزشکار و غیر ورزشکار تفاوت وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که مدیریت زمان آتش نشانان ورزشکار و غیر ورزشکار تفاوت وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، مدیریت بحران ، عملکرد آتش نشانان ورزشکار ، آتش نشانان غیر ورزشکار