طراحی مدل نقش تجربه های سازمانی در بهبود سیاست گذاری ورزشی

سیاست گذاری ورزشی در دهه های اخیر با پیچیدگی های فزاینده ای مواجه شده است. تغییرات سریع محیطی، گسترش فناوری ها، تنوع ذی نفعان و افزایش انتظارات اجتماعی موجب شده است که تصمیم گیری در حوزه ورزش صرفا بر پایه الگوهای سنتی یا دستورالعمل های رسمی کارآمد نباشد. در چنین شرایطی، تجربه های سازمانی به عنوان یکی از منابع مهم دانش ضمنی، می توانند نقش تعیین کننده ای در بهبود کیفیت سیاست گذاری ایفا کنند. تجربه های حاصل از اجرای برنامه ها، مواجهه با چالش ها، مدیریت رویدادها و تعامل با ذی نفعان نوعی دانش عملی و زمینه مند تولید می کند که در صورت ثبت و انتقال صحیح، می تواند از تکرار خطاها جلوگیری کرده و به ارتقای اثربخشی سیاست ها کمک کند. پژوهش ها نشان می دهد که سیاست گذاری ورزشی در بسیاری از کشورها با چالش هایی مانند ناهماهنگی نهادی، تصمیم گیری های مقطعی و ضعف در استفاده از داده ها و تجربیات گذشته مواجه است. از سوی دیگر، مطالعات حوزه مدیریت سازمان های ورزشی تاکید دارند که یادگیری سازمانی و بهره گیری از تجربه های پیشین می تواند به بهبود عملکرد و توسعه سیاست های پایدار منجر شود. همچنین استفاده از داده ها و تحلیل های مبتنی بر تجربه به عنوان یکی از روندهای نوین در مدیریت ورزش به بهبود تصمیم گیری و سیاست گذاری کمک می کند. با این حال، در ساختار سازمان های ورزشی ایران چارچوب منسجمی برای استخراج، ثبت و به کارگیری تجربه های سازمانی در سیاست گذاری وجود ندارد. از این رو پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل نقش تجربه های سازمانی در بهبود سیاست گذاری ورزشی انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از نظریه داده بنیاد (گراندد تئوری) انجام شد. جامعه پژوهش شامل مدیران ارشد و میانی سازمان های ورزشی، سیاست گذاران حوزه ورزش، روسای فدراسیون ها، مدیران هیئت های ورزشی و کارشناسان باسابقه در حوزه برنامه ریزی ورزشی بود. نمونه گیری به صورت هدفمند و تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت و در مجموع ۲۵ نفر در مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته شرکت کردند. داده ها پس از پیاده سازی کامل مصاحبه ها، در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. تحلیل داده ها نشان داد که نقش تجربه های سازمانی در بهبود سیاست گذاری ورزشی در قالب یک الگوی نظام مند با محوریت سیاست گذاری مبتنی بر یادگیری سازمانی شکل می گیرد. در این الگو، تجربه های سازمانی نه تنها به عنوان خاطرات اجرایی بلکه به عنوان منابع دانشی راهبردی تلقی می شوند که می توانند مسیر سیاست گذاری را اصلاح و بهینه کنند.

کلیدواژه ها:

تجربه های سازمانی ، سیاست گذاری ورزشی ، نظام ورزش ، یادگیری سازمانی