تحلیل نظام مند اثربخشی مداخلات روایت درمانی مبتنی بر شواهد در ارتقای شایستگی های عاطفی اجتماعی و خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان

یادگیری عاطفی-اجتماعی (SEL) و خودتنظیمی هیجانی، مولفه هایی حیاتی در رشد همه جانبه دانش آموزان و موفقیت تحصیلی و بین فردی آن ها محسوب می شوند. در سال های اخیر، روایت درمانی به عنوان یک رویکرد درمانی و آموزشی نوظهور، پتانسیل قابل توجهی در تقویت این شایستگی ها از خود نشان داده است. این مقاله مروری نظام مند با هدف بررسی اثربخشی مداخلات روایت درمانی مبتنی بر شواهد در ارتقای مولفه های SEL و مهارت های خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان انجام شده است. با جستجوی گسترده در پایگاه های داده علمی معتبر و با استفاده از کلیدواژه های مرتبط، مقالات پژوهشی منتشر شده در بازه زمانی مشخص که به بررسی اثربخشی مداخلات روایت درمانی در جمعیت دانش آموزی پرداخته اند، شناسایی گردیدند. معیارهای ورود و خروج دقیق برای انتخاب مطالعات واجد شرایط اعمال شد و پس از ارزیابی کیفی مطالعات منتخب، داده ها استخراج و مورد تحلیل ترکیبی (سنتز) قرار گرفتند. نتایج این مرور نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر روایت درمانی، در اشکال مختلف خود (مانند قصه گویی درمانی، تحلیل داستان، خلق روایت شخصی)، تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود ابعاد مختلف SEL (مانند خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های رابطه و تصمیم گیری مسئولانه) و همچنین افزایش توانایی دانش آموزان در مدیریت و تنظیم هیجانات خود دارند. تاکید ویژه ای بر کاربردهای عملی و تربیتی این مداخلات در محیط های آموزشی رسمی و غیررسمی خواهد شد. در نهایت، این مرور، یافته های کلیدی را خلاصه کرده و پیامدهای کاربردی برای متخصصان تعلیم و تربیت، مشاوران مدارس و پژوهشگران این حوزه ارائه می دهد و پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی در جهت غنی سازی کاربرد روایت درمانی در نظام آموزشی مطرح می سازد.

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، یادگیری عاطفی-اجتماعی (SEL) ، خودتنظیمی هیجانی