رابطه ناگویی هیجانی با اضطراب و کیفیت ارتباطی دانشجویان زوجین شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ناگویی هیجانی با اضطراب اجتماعی و کیفیت ارتباطی زوجین دانشجوی شهر شیراز انجام شد. روش تحقیق پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل زوجین دانشجوی ساکن شهر شیراز بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای ۳۰۰ نفر از زوجین دانشجو در شهر شیراز انتخاب شدند. ابزار گرداوری داده ها شامل پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (تیلور، ۱۹۸۶)، پرسشنامه اضطراب بک (بک و همکاران، ۱۹۸۸) و پرسشنامه کیفیت زناشویی باسبی و همکاران (باسبی و همکاران، ۱۹۹۵) می باشد. یافته های پژوهش نشان داد بین ناگویی هیجانی و کیفیت ارتباطی زوجین دانشجو رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. همچنین بین ناگویی هیجانی و سطح اضطراب زوجین دانشجو رابطه معنادار مشاهده شد. افزون بر این، نتایج حاکی از وجود رابطه معکوس و معنادار بین اضطراب و کیفیت ارتباطی زوجین بود.

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، اضطراب اجتماعی ، کیفیت ارتباطی