نقش عوامل خانوادگی در رشد مسیر شغلی فرزندان

رشد مسیر شغلی فرایندی پویا و مادام العمر است که در تعامل میان ویژگی های فردی و عوامل محیطی شکل می گیرد. در این میان، خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین بستر اجتماعی شدن، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش های شغلی، ارزش های کاری، باورهای خودکارآمدی، هویت شغلی و رفتارهای مرتبط با رشد مسیر شغلی فرزندان دارد. با وجود گسترش پژوهش ها در حوزه رشد مسیر شغلی، یافته های مربوط به نقش عوامل خانوادگی همچنان پراکنده بوده و نیازمند یکپارچه سازی و تحلیل نظام مند است. هدف پژوهش حاضر، بررسی و تبیین نقش عوامل خانوادگی در رشد مسیر شغلی فرزندان بر اساس شواهد پژوهشی بین المللی است. این پژوهش به روش مروری کتابخانه ای انجام شد و مقالات علمی منتشرشده در پایگاه های معتبر بین المللی طی سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که حمایت عاطفی، اطلاعاتی و ابزاری والدین، سبک های فرزندپروری، کیفیت رابطه والد فرزند، سرمایه فرهنگی و اقتصادی خانواده، سطح تحصیلات والدین و انتظارات شغلی خانواده از مهم ترین عوامل موثر بر رشد مسیر شغلی فرزندان هستند. همچنین این عوامل از طریق تقویت متغیرهایی نظیر خودکارآمدی تصمیم گیری شغلی، انطباق پذیری مسیر شغلی، هویت شغلی، بلوغ شغلی و رفتارهای اکتشاف شغلی به بهبود رشد مسیر شغلی کمک می کنند. در مقابل، تعارضات خانوادگی، کنترل روان شناختی، حمایت ناکافی و انتظارات غیرواقع بینانه می توانند موجب افزایش دشواری های تصمیم گیری شغلی و کاهش سازگاری شغلی شوند. در مجموع، یافته ها نشان می دهد خانواده یکی از مهم ترین عوامل زمینه ای در رشد مسیر شغلی فرزندان است و توجه به آن در مشاوره و مداخلات شغلی ضروری است.

کلیدواژه ها:

رشد مسیر شغلی ، عوامل خانوادگی رشد مسیر شغلی ، رشد مسیر شغلی فرزندان