ادراک معلمان و والدین از نقش بازی های حرکتی-شناختی در بهبود حافظه کاری دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی

پژوهش حاضر با هدف بررسی ادراک معلمان و والدین از نقش بازی های حرکتی–شناختی در بهبود حافظه کاری دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی انجام شد. در این مطالعه، تمرکز اصلی بر تجربه های زیسته و برداشت های افرادی بود که به طور مستقیم با این دانش آموزان در محیط خانه و مدرسه در ارتباط هستند و تغییرات رفتاری و شناختی آنان را پس از اجرای فعالیت های مبتنی بر بازی های حرکتی–شناختی مشاهده کرده اند. یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که از دیدگاه مشارکت کنندگان، این نوع بازی ها موجب بهبود قابل توجه در توانایی تمرکز، افزایش دقت در انجام تکالیف، و ارتقای ظرفیت حافظه کاری در دانش آموزان شده است. همچنین گزارش شد که دانش آموزان پس از شرکت در این فعالیت ها، توانایی بیشتری در پیروی از دستورالعمل های چندمرحله ای، کنترل رفتارهای تکانشی و تنظیم هیجانات خود نشان داده اند. علاوه بر این، معلمان و والدین به بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های کلاسی و خانگی اشاره کردند. از نظر آنان، این بازی ها نه تنها به تخلیه انرژی اضافی کمک کرده، بلکه زمینه را برای افزایش خودتنظیمی رفتاری و شناختی فراهم ساخته است. در مجموع، نتایج نشان می دهد که بازی های حرکتی–شناختی از دیدگاه معلمان و والدین، رویکردی موثر برای تقویت حافظه کاری و بهبود عملکرد رفتاری و تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی محسوب می شود و می تواند به عنوان یک مداخله مکمل در محیط های آموزشی و خانوادگی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی–شناختی ، حافظه کاری ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی ، ادراک معلمان و والدین ، کارکردهای اجرایی