واکاوی مولفه های موثر بر نقش دلبستگی ایمن در تاب آوری در مواجهه با تروما

این مطالعه به بررسی مولفه های موثر بر نقش دلبستگی ایمن در تاب آوری افراد هنگام مواجهه با تروما پرداخته است. پژوهش با تحلیل سیستماتیک ۷۱ منبع از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۶ و انتخاب ۲۲ منبع نهایی، ۱۲ مولفه کلیدی را در چهار جنبه اصلی شامل تنظیم هیجان و هیجانات، روابط بین فردی، سبک های دلبستگی و مدل های درونی، و فرد و سازگاری شناسایی کرد. نتایج نشان داد که تنظیم هیجان و کاهش ناگویی هیجانی، به ویژه در افراد با دلبستگی ایمن، نقش کلیدی در تاب آوری دارند. کیفیت حمایت ادراک شده و تجارب اولیه رابطه با مراقب نیز به عنوان عوامل موثر در تقویت سیستم دلبستگی و کاهش اثرات منفی تروما شناخته شدند. سبک دلبستگی ایمن به عنوان پناهگاه امن، توانایی فرد را در مدیریت استرس و بازگشت به تعادل افزایش می دهد، در حالی که سبک های ناایمن دلبستگی (اضطراب، اجتناب، دوسوگرایی) با آسیب پذیری بیشتر مرتبط هستند. همچنین، خودکارآمدی، عزت نفس و عوامل محافظتی نظیر خودشفقتی و مهارت های حل مسئله، به عنوان سازوکارهای تشدیدکننده تاب آوری مطرح شدند. این مطالعه تاکید می کند که دلبستگی ایمن، با حمایت از تنظیم هیجان و تعمیق روابط حمایتی، به طور موثری تاب آوری روانی را در مواجهه با رویدادهای آسیب زا ارتقا می دهد. نتایج آن می تواند راهنمایی برای برنامه های پیشگیرانه، درمانی و حمایتی در حوزه سلامت روان باشد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ایمن ، تاب آوری ، تنظیم هیجان ، تروما ، حمایت اجتماعی ، سبک دلبستگی ، خودکارآمدی ، ناگویی هیجانی