اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجانی زنان مبتلا به اختلال پانیک

اختلال پانیک یکی از اختلالات اضطرابی ناتوان کننده است که با حملات ناگهانی و مکرر ترس شدید، نگرانی از وقوع مجدد حمله و اختلال در کارکردهای فردی و اجتماعی همراه است. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر تنظیم هیجانی زنان مبتلا به اختلال پانیک انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به اختلال پانیک مراجعه کننده به مراکز روان شناختی شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که ۳۰ نفر از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان شناختی رفتاری را دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. برای گردآوری داده ها از مقیاس شدت اختلال پانیک و پرسشنامه تنظیم هیجان استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان شناختی رفتاری موجب بهبود معنادار تنظیم هیجانی، افزایش ارزیابی مجدد شناختی و کاهش سرکوبی هیجانی در گروه آزمایش شد (P<۰.۰۰۱). بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که درمان شناختی رفتاری رویکردی موثر برای بهبود تنظیم هیجان و کاهش نشانه های مرتبط با اختلال پانیک در زنان است و می تواند در برنامه های درمانی مراکز مشاوره و روان درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، تنظیم هیجان ، اختلال پانیک ، ارزیابی مجدد شناختی ، سرکوبی هیجانی