بررسی رابطه افسردگی و استرس مزمن بر بیماری های قلبی عروقی و سلامت جسمانی در شهر شیراز

هدف این پژوهش، بررسی افسردگی و استرس مزمن بر بیماری های قلبی عروقی و سلامت جسمانی است. روش شناسی این مطالعه توصیفی-همبستگی بر اساس داده های ۲۵۰۰ نفر از ساکنان شیراز در سال های ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انجام شده است. جامعه آماری شامل افراد ۲۰ تا ۷۰ ساله بود و از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای استفاده شد. میزان افسردگی شرکت کنندگان با استفاده از پرسشنامه ۹ سوالی PHQ-۹ (کروئنکه، اشپیتزر و ویلیامز، ۱۹۹۹)، برای متغیر استرس از پرسشنامه ۱۴ سوالی کوهن (۱۹۸۳)، سلامت جسمانی و عمومی از پرسشنامه ۲۸ سوالی GHQ (گلدبرگ) مورد ارزیابی قرار گرفت؛ علاوه بر این، شاخص های مرتبط با سلامت قلبی-عروقی از طریق پرسشنامه سنجش فعالیت بدنی IPAQ و پرسشنامه سبک زندگی ارتقاءدهنده سلامت والکر HPLP-II بررسی شدند. داده ها با نرم افزار PLS تجزیه و تحلیل شد تا روابط میان متغیرها سنجیده شوند و نتایج نشان داد که افسردگی و استرس مزمن تاثیر معناداری بر بیماری های قلبی-عروقی و سلامت عمومی دارند. ضریب رگرسیون استاندارد برای افسردگی بر بیماری های قلبی-عروقی ۰.۶۸۴ و بر سلامت جسمانی ۰.۷۷۳ بود، در حالی که استرس مزمن به ترتیب ۰.۷۸۳ و ۰.۶۵۴ تاثیر داشت. این یافته ها تاکید می کند که هر دو عامل روان شناختی نقش مهمی در سلامت جسمانی و بروز بیماری های قلبی-عروقی ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، استرس مزمن ، بیماری های قلبی عروقی ، سلامت جسمانی ، شهر شیراز