مدیریت بحران های بهداشتی در همه گیری ها: درس آموخته های کووید-۱۹ برای ارتقای ایمنی و تاب آوری نظام سلامت

مقدمه: بحران های بهداشتی ناشی از بیماری های واگیردار، تهدیدی جدی برای سلامت عمومی، ایمنی جامعه و پایداری نظام های سلامت محسوب می شوند. همه گیری کووید-۱۹ یکی از مهم ترین بحران های سلامت عمومی در قرن بیست ویکم محسوب می شود که نظام های سلامت جهان را با چالش های گسترده ای در حوزه آمادگی، پاسخگویی و بازیابی و مدیریت بحران مواجه ساخت. هدف: هدف این مطالعه مروری، بررسی درس آموخته های حاصل از مدیریت بحران در دوران کووید-۱۹ و تحلیل راهکارهای موثر و شناسایی عوامل موثر بر ارتقای تاب آوری نظام سلامت است. روش پژوهش: پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور نظام مند منابع علمی انجام شد. جستجوی مقالات در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۸۵ مقاله برای بررسی نهایی انتخاب شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که آمادگی سازمانی، فناوری های سلامت دیجیتال، تقویت آموزش نیروی انسانی، مدیریت ریسک و همکاری بین بخشی از مهم ترین عوامل موفقیت در مدیریت بحران های بهداشتی هستند. همچنین سرمایه گذاری در سلامت دیجیتال و توسعه سیاست های مبتنی بر شواهد می تواند تاب آوری نظام سلامت را در برابر بحران های آینده افزایش دهد. نتایج: نتایج نشان داد که آمادگی سازمانی، آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی، فناوری های سلامت دیجیتال، مدیریت ریسک و همکاری بین بخشی مهم ترین عوامل موثر در موفقیت مدیریت بحران های بهداشتی هستند. همچنین کشورهایی که از زیرساخت های اطلاعات سلامت، سامانه های هشدار سریع و برنامه های جامع آمادگی اضطراری برخوردار بودند، عملکرد موفق تری در کنترل پیامدهای همه گیری داشتند. نتایج این مطالعه می تواند به سیاست گذاران و مدیران حوزه سلامت در طراحی راهبردهای موثر برای مقابله با بحران های آینده کمک کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، کووید-۱۹ ، تاب آوری نظام سلامت ، ایمنی بیمار ، آمادگی اضطراری