بهینه سازی جانمایی ایستگاه های آتش نشانی شهر اصفهان بر پایه تحلیل شبکه در سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS)

رشد شهرنشینی و افزایش مخاطرات شهری، ضرورت برنامه ریزی علمی برای توسعه خدمات آتش نشانی را دوچندان کرده است. این پژوهش با هدف ارزیابی توزیع فضایی ایستگاه های آتش نشانی شهر اصفهان، تحلیل دسترسی شهروندان و شناسایی نواحی دارای کمبود پوشش خدمات با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) انجام شد. پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی تحلیلی است. داده های مورد استفاده شامل موقعیت ایستگاه ها، شبکه معابر، تراکم جمعیت، پراکنش حوادث، کاربری اراضی و مراکز حساس بود که با بهره گیری از تحلیل شبکه، تحلیل محدوده خدمات و تلفیق لایه های اطلاعاتی در محیط GIS ارزیابی شدند. نتایج نشان داد اگرچه بخش عمده شهر از پوشش مناسب برخوردار است، اما برخی مناطق به ویژه نواحی توسعه یافته جدید و دارای تراکم جمعیتی و حوادث بالا، با کمبود خدمات مواجه اند. همچنین جانمایی پیشنهادی ایستگاه های جدید می تواند با افزایش پوشش خدمات و کاهش زمان پاسخگویی، کارایی شبکه آتش نشانی و کیفیت برنامه ریزی خدمات ایمنی شهر اصفهان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

جانمایی بهینه ، ایستگاه آتش نشانی ، شهرداری اصفهان ، تحلیل شبکه ، سامانه GIS