نقش سوگیری های شناختی در تضعیف اثرگذاری سیستم های پاداش بر رفتار ایمن کارکنان

پژوهش حاضر با هدف بررسی مکانیسم تضعیف کننده سوگیری های شناختی در رابطه میان سیستم های پاداش و رفتار ایمن کارکنان انجام شده است. علی رغم سرمایه گذاری گسترده سازمان ها بر روی پاداش های ایمنی، شواهد تجربی نشان می دهد که این سیستم ها اغلب به اثربخشی مورد انتظار دست نمی یابند. این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که چرا و چگونه دو سوگیری شناختی شامل خوش بینی غیرواقع گرایانه و سوگیری حاضر، می توانند تاثیر مثبت پاداش ها بر رفتار ایمن را تضعیف کنند. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی است. جامعه آماری شامل ۲۵۰ نفر از کارکنان خط تولید یکی از صنایع پتروشیمی می باشد که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد شامل مقیاس ادراک از سیستم پاداش ایمنی، مقیاس رفتار ایمن نیل و گریفین و مقیاس های سنجش خوش بینی غیرواقع گرایانه و سوگیری حاضر است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سیستم های پاداش به تنهایی تاثیر مثبت و معناداری بر رفتار ایمن دارند اما این رابطه در حضور سطوح بالای خوش بینی غیرواقع گرایانه و سوگیری حاضر به طور معناداری تضعیف می شود. به عبارت دیگر، سوگیری های شناختی نقش تعدیل گر منفی در این رابطه ایفا می کنند. نتایج این پژوهش به طراحان سیستم های ایمنی کمک می کند تا با درک عمیق تر از خطاهای سیستماتیک شناختی کارکنان، مداخلات موثرتری طراحی نمایند.

کلیدواژه ها:

سوگیری های شناختی ، رفتار ایمن ، سیستم های پاداش ، خوش بینی غیرواقع گرایانه ، سوگیری حاضر