مسئولیت کیفری شهرداری ها در پیشگیری از جرایم شهری
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 33
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IJCONF24_162
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
گسترش شهرنشینی و پیچیدگی روابط اجتماعی در شهرهای معاصر، زمینه بروز انواع جرایم شهری را افزایش داده است. در این میان، مدیریت محیط شهری و نحوه سازمان دهی فضاهای شهری نقش مهمی در کاهش یا افزایش فرصت های ارتکاب جرم دارد. شهرداری ها به عنوان مهم ترین نهاد مدیریت شهری، وظایف گسترده ای در زمینه طراحی، ساماندهی و نظارت بر فضاهای شهری بر عهده دارند و عملکرد آنها می تواند در پیشگیری از جرایم شهری نقش موثری ایفا کند. با وجود این، پرسش اساسی آن است که در صورت قصور یا تقصیر شهرداری در انجام وظایف قانونی خود و ایجاد شرایط جرم زا در محیط شهری، آیا می توان برای این نهاد مسئولیت کیفری قائل شد یا خیر. پژوهش حاضر با هدف بررسی مبانی، شرایط و حدود مسئولیت کیفری شهرداری ها در پیشگیری از جرایم شهری انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع کتابخانه ای، قوانین و نظریه های جرم شناسی است. چارچوب نظری پژوهش بر پایه تلفیق نظریه های جرم شناسی محیطی، از جمله نظریه پیشگیری وضعی از جرم، نظریه فضای قابل دفاع و نظریه پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی (CPTED)، همراه با نظریه مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در حقوق کیفری ایران شکل گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت محیط شهری و نحوه طراحی فضاهای عمومی می تواند به طور مستقیم بر کاهش یا افزایش فرصت های جرم تاثیر بگذارد و شهرداری ها در این زمینه نقش اساسی دارند. همچنین با توجه به پذیرش مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی در ماده ۱۴۳ قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، امکان طرح مسئولیت کیفری برای نهادهای عمومی از جمله شهرداری ها در صورت تحقق شرایط قانونی وجود دارد. با این حال، قوانین موجود در خصوص نحوه انتساب تقصیر، احراز رابطه سببیت میان قصور مدیریتی و وقوع جرم، و تعیین ضمانت اجراهای مناسب برای شهرداری ها با ابهام ها و خلاهایی مواجه است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که اگرچه بستر نظری و قانونی برای بررسی مسئولیت کیفری شهرداری ها فراهم شده است، اما برای تحقق عملی آن نیاز به تدوین مقررات روشن تر، تقویت نظارت مدیریتی و به کارگیری رویکردهای جرم شناسانه در برنامه ریزی شهری وجود دارد. در این راستا، بهره گیری از اصول طراحی ایمن شهری و تقویت هماهنگی میان نهادهای مدیریت شهری و دستگاه های عدالت کیفری می تواند نقش مهمی در پیشگیری از جرایم شهری ایفا کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمیه آتشفار
کارشناسی ارشد حقوق گرایش جزا و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام