تحلیل جامعه شناختی تاثیر مهریه بر شاخص های ازدواج و طلاق در ایران

این پژوهش به مطالعه تطبیقی و تحلیلی تاثیر مهریه بر روندهای ازدواج و طلاق در جامعه ایران می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین رابطه میان میزان مهریه و تغییرات شاخص های ازدواج و طلاق با استفاده از رویکرد پیمایشی است. داده ها از دو منبع گردآوری شده اند: آمارهای رسمی مرکز آمار ایران در بازه پنجاه ساله و پرسشنامه های آنلاین توزیع شده میان طیف مختلفی از افراد با ویژگی ها و گروه های سنی متفاوت. یافته ها نشان می دهد که مهریه های سنگین به عنوان مانعی برای ازدواج تلقی شده و تعدیل آن بر اساس توان مالی افراد می تواند به افزایش نرخ ازدواج یاری رساند. در خصوص طلاق، مهریه دارای کارکردی دوگانه است؛ هم می تواند فرآیند جدایی را تسهیل کند و هم به عنوان عامل بازدارنده عمل نماید. همچنین، مهریه های بالا با ایجاد فشار روانی، کیفیت روابط زناشویی را تحت تاثیر قرار می دهد. نتیجه گیری حاکی از آن است که مهریه از نقش اولیه خود به عنوان تضمین نمادین زن فاصله گرفته و به عاملی ساختاری در ایجاد تنش های پیش و پس از ازدواج تبدیل شده است. بنابراین، بازتعریف فرهنگی و حقوقی مهریه بر اساس اصل “عندالاستطاعه” و حرکت به سمت نمادی از تعهد اخلاقی، امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

مهریه ، ازدواج ، طلاق ، فشار روانی ، توان مالی زوجین