عدالت اداری و دسترسی دیجیتال به دادرسی اداری در حقوق عمومی ایران

تحولات گسترده فناوری اطلاعات در دهه های اخیر موجب تغییرات اساسی در ساختار حکمرانی عمومی و نظام های قضایی شده است. یکی از حوزه هایی که به طور قابل توجهی تحت تاثیر این تحولات قرار گرفته، نظام عدالت اداری است. عدالت اداری به عنوان یکی از ابزارهای اصلی نظارت بر عملکرد دستگاه های اجرایی و تضمین حقوق شهروندان در برابر قدرت عمومی شناخته می شود. در این میان، توسعه دادرسی اداری الکترونیکی می تواند نقش مهمی در تسهیل دسترسی شهروندان به عدالت ایفا کند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر دیجیتالی شدن فرآیندهای دادرسی اداری بر تحقق عدالت اداری و دسترسی به عدالت در نظام حقوقی ایران است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای به بررسی مبانی نظری عدالت اداری، مفهوم دسترسی به عدالت و جایگاه فناوری های دیجیتال در فرآیند دادرسی اداری می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که توسعه سامانه های الکترونیکی در دیوان عدالت اداری می تواند موجب تسهیل دسترسی شهروندان به عدالت، کاهش هزینه های دادرسی، افزایش شفافیت و تسریع رسیدگی به دعاوی اداری شود. با این حال، چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، ضعف زیرساخت های فنی، مسائل امنیت اطلاعات و نبود چارچوب های حقوقی جامع می تواند مانع تحقق کامل این اهداف شود. در نهایت، پژوهش حاضر با ارائه پیشنهادهایی در حوزه اصلاحات حقوقی، توسعه زیرساخت های فناوری اطلاعات و تقویت آموزش های دیجیتال، راهکارهایی برای ارتقای عدالت اداری در بستر دادرسی الکترونیکی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

عدالت اداری ، دسترسی به عدالت ، دادرسی اداری الکترونیکی ، دیوان عدالت اداری ، تحول دیجیتال در حقوق عمومی