جنبه های بزه دیدگی زنان در جرایم مبتنی بر تبعیض جنسیتی در محیط کار و ناکارآمدی قوانین کیفری حمایتی

این پژوهش به واکاوی ابعاد پیچیده بزه دیدگی زنان در جرایم مبتنی بر تبعیض جنسیتی در محیط کار و ارزیابی کارآمدی قوانین کیفری حمایتی پرداخته است. محیط کار به عنوان عرصه ای از تلاقی قدرت سازمانی و کلیشه های جنسیتی، بستری را فراهم آورده که در آن بزه دیدگی نه تنها در قالب رفتارهای فیزیکی و کلامی، بلکه در اشکال ساختاری نظیر تبعیض در استخدام، ایجاد محیط خصمانه و آزارهای تلافی جویانه بروز یافته است. یافته های تحقیق نشان داد که بزه دیدگی زنان در این حوزه، پدیده ای چندلایه است که از آسیب های جسمی و روانی آغاز شده و به بزه دیدگی ثانویه حقوقی و اقتصادی ختم شده است. تحلیل سیاست جنایی ایران بیانگر آن است که رویکرد فعلی قانون گذار مبتنی بر پراکندگی تقنینی و اتکا به عناوین عام مجرمانه است که با واقعیت های جرم شناختی محیط کار و عدم توازن قدرت میان بزهکار و بزه دیده تناسب ندارد. فقدان جرم انگاری افتراقی، ضعف در سازوکارهای گزارش دهی امن و تعارض میان نظام حقوق کار و نظام کیفری، از جمله موانعی هستند که موجب بی اثر شدن ضمانت اجرای موجود گشته اند.

کلیدواژه ها:

بزه دیدگی زنان ، تبعیض جنسیتی ، محیط کار ، قوانین کیفری حمایتی ، سیاست جنایی