بررسی ماهیت دوگانه مسئولیت پیمانکار در قراردادهای پیمانکاری دولتی و تبیین قلمرو مسئولیت قهری و قراردادی با تکیه بر شرایط عمومی پیمان های عمرانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام حقوقی تعهدات و مسئولیت های پیمانکار در قراردادهای دولتی و تحلیل جایگاه او در قبال نیروی انسانی، الزامات رفاهی، مسئولیت مدنی و اصول حاکم بر خدمات عمومی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی‑تحلیلی مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای، شرایط عمومی پیمان و متون معتبر حقوقی می باشد. یافته ها نشان می دهد پیمانکار در قراردادهای دولتی صرفا طرف خصوصی قرارداد نیست، بلکه به عنوان مجری خدمات عمومی تابع قواعد آمره و نظارتی حقوق عمومی است. بنابراین، رعایت صلاحیت حرفه ای و الزامات قانونی استخدام، شرط اساسی اجرای تعهدات قراردادی است و تعهدات رفاهی مانند تامین حداقل شرایط زیستی کارگران، الزام آور و قابل نظارت می باشد. از حیث مسئولیت مدنی، پیمانکار علاوه بر مسئولیت قراردادی در برابر کارفرما، در قبال اشخاص ثالث نیز در صورت خسارت ناشی از عملیات اجرایی مسئول است. همچنین اصول برابری، شفافیت، پاسخگویی و مشتری مداری، دامنه تعهدات پیمانکار را گسترش داده اند. در نتیجه گیری، ساختار قراردادهای دولتی به سمت تلفیق نظام مند حقوق خصوصی و عمومی حرکت کرده و نقش پیمانکار از یک متعهد صرفا قراردادی به جایگاهی نزدیک به نهاد اجرایی خدمات عمومی ارتقا یافته است.

کلیدواژه ها:

پیمانکاری دولتی ، شرایط عمومی پیمان ، مسئولیت مدنی ، حقوق خدمات عمومی ، حقوق قراردادهای اداری