بطلان و ابطال و تاثیر تفکیک این دو در طرح دعوی و صدور رای

قواعد قانون آیین دادرسی مدنی، برای حسن سیر دعاوی و حفظ نظم در دادرسی مدنی وضع شده است و نتیجه این نظم در تضمین عدالت و احترام به حقوق انسانی متجلی می شود. تحقق این اهداف تنها از طریق تدوین تضمینات برای مقابله با تخلف از قواعد و شرایط مقرر در آیین دادرسی مدنی، امکان پذیر خواهد بود و بدون وجود ضمانت اجرایی برای تخلف از قواعد مذکور، این قانون، قانونی جامد و بی فایده خواهد بود. مناسب ترین تضمین جهت مقابله با تخلف از قواعد دادرسی و مواجهه با شخصی که عملی بر خلاف قانون انجام داده است، بی اثر دانستن و ابطال عمل مذکور و به تبع آن بی اعتباری اقدامات انجام شده بر اساس آن، می باشد. بنابراین یکی از مهمترین اشکال تضمین رعایت قواعد آیین دادرسی مدنی، بطلان اعمال انجام شده است، زیرا بطلان اقدامات غیر قانونی موجب حفظ احترام قانون می باشد. در واقع اشکال دیگر حمایت از اجرای قواعد دادرسی مدنی، مانند مجازات های کیفری و انتظامی یا جبران خسارت، به طور مستقیم در حفظ حقوق مورد حمایت نقشی ندارد و نسبت به مرتکب عمل خلاف قانون، اعمال شده و تنها زمینه ی حفظ و اجرای قواعد دادرسی را تضمین می کند. بنابراین بطلان که به معنای عدم ترتب آثار عمل اجرایی مخالف قواعد دادرسی است، بهترین شیوه برای مقابله با اقدامات مخالف قانون می باشد.

کلیدواژه ها:

بطلان ، ابطال ، طرح دعوی ، صدور رای