هوش مصنوعی در نظریه کارشناسی رسمی و تصمیم قضایی: فرصت ها، چالش های اعتبار ادله و مسئولیت حقوقی

گسترش روزافزون هوش مصنوعی در حوزه های فنی و حقوقی، افق های جدیدی را در فرآیند کارشناسی رسمی دادگستری و تصمیم گیری قضایی گشوده است. در دعاوی مرتبط با امور راه و ساختمان، بهره گیری از الگوریتم های هوشمند در تحلیل داده های فنی، برآورد خسارت، ارزیابی ریسک و بازسازی وقایع، می تواند به افزایش دقت، سرعت و انسجام نظریات کارشناسی کمک نماید. با این حال، ورود این فناوری به فرآیندهای قضایی، پرسش های مهمی را در خصوص اعتبار ادله مبتنی بر هوش مصنوعی، میزان اتکای دادگاه به خروجی های الگوریتمی، و حدود مسئولیت حقوقی کارشناسان و قضات ایجاد کرده است. این مقاله با رویکرد تحلیلی–توصیفی، ضمن بررسی ظرفیت های هوش مصنوعی در حوزه کارشناسی رسمی و دادرسی، به چالش های مرتبط با شفافیت الگوریتمی، خطای داده محور و مسئولیت مدنی و انتظامی می پردازد. در نهایت، بر ضرورت تدوین چارچوب های حقوقی و آیین نامه های تخصصی برای استفاده ایمن و قابل اتکای هوش مصنوعی در نظام قضایی تاکید می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کارشناسی رسمی دادگستری ، ادله الکترونیکی ، تصمیم قضایی ، مسئولیت حقوقی