روایت سازی در سیاست خارجی (پیوند روان شناسی سیاسی، قهرمانی ورزشی و هنرهای بصری در شکل دهی افکار عمومی جهانی) مطالعه موردی(جام جهانی فوتبال به عنوان میدان قدرت نرم و مهندسی ادراک بین المللی)

این پژوهش با هدف تحلیل نقش روایت سازی در سیاست خارجی و بررسی سازوکارهای ادراکی موثر بر افکار عمومی جهانی، به مطالعه پیوند سه حوزه روان شناسی سیاسی، قهرمانی ورزشی و هنرهای بصری می پردازد. در عصر رسانه های نوین، روایت ها به ابزار اصلی رقابت دولت ها برای شکل دهی ادراکات بین المللی تبدیل شده اند و ورزش و هنر، به عنوان زبان های جهانی، ظرفیت منحصربه فردی برای انتقال پیام های سیاسی دارند. این مقاله با تکیه بر نظریه های روایت سازی، قدرت نرم، هویت اجتماعی و روان شناسی ادراک، نشان می دهد که چگونه قهرمانان ورزشی و تولیدات هنری می توانند به حاملان روایت های ملی تبدیل شوند و در فرآیند مشروعیت سازی، تصویرسازی و مدیریت تنش های بین المللی نقش آفرینی کنند. مطالعه موردی جام جهانی فوتبال به عنوان یکی از بزرگ ترین رویدادهای جهانی، چارچوب تجربی این پژوهش را تشکیل می دهد. تحلیل داده ها نشان می دهد که رفتار بازیکنان، نمادهای بصری، واکنش هواداران و بازنمایی رسانه ای، همگی در قالب پیام های غیررسمی سیاست خارجی عمل می کنند و می توانند برداشت جهانی از یک کشور را تقویت یا تضعیف کنند. در ادامه، مقاله یک مدل تحلیلی سه ضلعی ارائه می دهد که در آن روان شناسی سیاسی (فهم ذهن مخاطب)، ورزش (تولید هیجان و قهرمان) و هنرهای بصری (قاب بندی و تصویرسازی) در کنار هم سازوکار یک روایت موثر را شکل می دهند. یافته ها نشان می دهد که ادغام این سه حوزه، ابزاری قدرتمند برای دولت ها در مدیریت ادراک جهانی است و می تواند به عنوان یک الگوی نوین در تحلیل سیاست خارجی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روایت سازی سیاسی ، سیاست خارجی ، قدرت نرم ، روانشناسی سیاسی ، قهرمانی ورزشی ، هویت ملی ، هنرهای بصری ، قاب بندی رسانه ای ، مدیریت ادراک ، جام جهانی فوتبال