بررسی تاب آوری سازمان سینمایی در دوران جنگ رمضان با تاکید بر آسیب های ناشی از قطع اینترنت بین الملل

جنگ رمضان، که از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ برابر با ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، یکی از مهم ترین بحران های امنیتی، ارتباطی و فرهنگی ایران در سال های اخیر به شمار می آید. این جنگ علاوه بر پیامدهای نظامی و اجتماعی، بخش فرهنگ و به ویژه سازمان سینمایی را نیز با آسیب های مستقیم و غیرمستقیم مواجه کرد. هدف این مقاله بررسی تاب آوری سازمان امور سینمایی و سمعی بصری در دوران جنگ رمضان، شناسایی آسیب های واردشده به فعالیت های آن، تحلیل اثر قطع اینترنت بین الملل بر زیست بوم سینما، و ارائه راهبردهایی برای افزایش تاب آوری این سازمان است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع خبری، گزارش های رسمی، ادبیات نظری تاب آوری سازمانی و تحلیل راهبردی SWOT انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که سازمان سینمایی در سه سطح دچار بحران شد: نخست، آسیب فیزیکی و عملیاتی به زیرساخت های سینمایی و مراکز وابسته؛ دوم، اختلال در فعالیت های اکران، تولید، تبلیغات و ارتباط با مخاطب؛ و سوم، آسیب شدید به ارتباطات بین المللی و دیجیتال در اثر قطع اینترنت بین الملل. با این حال، اقداماتی مانند مستندسازی جنگ، برنامه ریزی برای تولید آثار سینمایی مرتبط و بازتنظیم حمایت های تولیدی نشان دهنده نوعی تاب آوری واکنشی در سازمان سینمایی است. نتیجه مقاله نشان می دهد که تاب آوری سازمان سینمایی در دوران جنگ رمضان بیشتر در سطح روایی و نهادی فعال شد، اما در حوزه تاب آوری دیجیتال، مالی و عملیاتی نیازمند اصلاحات جدی است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری سازمانی ، سازمان سینمایی ، جنگ رمضان ، قطع اینترنت بین الملل ، سینمای ایران ، مدیریت بحران فرهنگی