شناسایی و اولویت بندی ریسک های زنجیره ای موثر بر تاب آوری فضاهای زیرزمینی شهری با رویکرد مدیریت شهری

فضاهای زیرزمینی شهری به دلیل وابستگی متقابل با شبکه های حیاتی، در معرض ریسک هایی قرار دارند که می توانند از یک حادثه اولیه به اختلالات زنجیره ای و کاهش تاب آوری شهری منجر شوند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی ریسک های زنجیره ای موثر بر تاب آوری فضاهای زیرزمینی شهری و با تاکید بر نقش مدیریت شهری انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر تصمیم گیری چندمعیاره است. ریسک های شناسایی شده در ابعاد طبیعی، فنی سازه ای، بهره برداری، زیرساختی شبکه ای و مدیریتی نهادی بررسی و بر اساس معیارهای احتمال وقوع، شدت پیامد، قابلیت سرایت، گستره اثر، مدت اختلال و دشواری بازیابی اولویت بندی شدند. نتایج نشان می دهد سیلاب و نفوذ آب، قطع برق، آتش سوزی و انتشار دود، ضعف تهویه، خرابی سامانه های پمپاژ، اختلال زیرساخت های وابسته و ضعف هماهنگی بین سازمانی از مهم ترین عوامل موثر بر شکل گیری و تشدید ریسک زنجیره ای هستند. بر این اساس، افزایش تاب آوری فضاهای زیرزمینی مستلزم گذار از مدیریت منفرد حوادث به مدیریت یکپارچه زنجیره ریسک، تقویت پایش و هشدار، افزایش افزونگی زیرساختی، هماهنگی بین سازمانی و برنامه ریزی برای تداوم و بازیابی خدمات است.

کلیدواژه ها:

فضای زیرزمینی شهری ، ریسک زنجیره ای ، تاب آوری شهری ، مدیریت شهری ، زیرساخت حیاتی ، مدیریت ریسک