ارزیابی تاب آوری لرزه ای شبکه های زیرزمینی شهری در مواجهه با مخاطرات چندگانه (زلزله و سیلاب ناشی از تغییر اقلیم)

تاب آوری شهری به توانایی یک محیط شهری، از جمله زیرساخت ها و ساکنان آن، برای ادامه عملکرد در مواجهه با شوک های حاد و تنش های مزمن تعریف می شود. تاب آوری به عنوان ظرفیت جذب شوک ها و حفظ عملکردها تعریف شده است و در مفهوم امروزی شامل توانایی بقا، سازگاری و رشد در مواجهه با چالش های پیش بینی شده و پیش بینی نشده است. شبکه های زیرزمینی شهری (Underground Infrastructure – UI) نقشی حیاتی در شهرنشینی و مدرنیزاسیون کلان شهرهای جهان ایفا می کنند. با این حال، توسعه فشرده این شبکه ها در دهه های اخیر، ریسک های قابل توجهی را برای ایمنی زیرساخت های شهری در مواجهه با مخاطرات چندگانه (Multi-Hazards) به ویژه در شرایط تغییر اقلیم جهانی ایجاد کرده است. سازه های زیرزمینی ذاتا در برابر آسیب های ناشی از بلایای طبیعی مانند زمین لرزه مقاوم هستند، اما در برابر سیلاب های ناگهانی به شدت آسیب پذیرند. این پژوهش با هدف ارائه چارچوبی جامع برای ارزیابی تاب آوری لرزه ای شبکه های زیرزمینی شهری در مواجهه با مخاطرات چندگانه زلزله و سیلاب ناشی از تغییر اقلیم انجام شده است. چارچوب پیشنهادی در دو سطح سازه ای (رفتار مکانیکی عضوهای منفرد) و شبکه ای (کارایی کل سیستم) تعریف می شود و با بهره گیری از مدل سازی عددی coupled، تحلیل های احتمالاتی و سناریوهای اقلیمی، قادر به کمی سازی شاخص تاب آوری تحت مخاطرات چندگانه خواهد بود. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی مبتنی بر تاب آوری و مدیریت ریسک یکپارچه در پروژه های زیرزمینی شهری فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری لرزه ای ، شبکه های زیرزمینی شهری ، مخاطرات چندگانه ، زلزله ، سیلاب ، تغییر اقلیم ، مدل سازی عددی coupled ، منحنی های آسیب پذیری