تاثیر فرهنگ و هویت محلی بر بازآفرینی کارخانه سیمان ری با نگاهی بر پروژه های موفق خارجی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICCACS07_1197

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

میراث معماری صنعتی به عنوان بخشی ارزشمند از تاریخ معاصر ایران بازتاب دهنده روند صنعتی شدن کشور و حامل لایه هایی از هویت، کالبدی، فرهنگی اجتماعی و اقتصادی شهرهاست. بسیاری از این بناها که در زمان احداث در حاشیه شهرها قرار داشتند امروزه در پی گسترش کالبدی شهرها به درون بافت شهری وارد شده و در عین برخورداری از ارزش های تاریخی و هویتی با مسائلی همچون فرسودگی، رهاشدگی، کاربری های ناسازگار، ضعف خوانایی و کاهش کیفیت محیطی مواجه اند. در این میان کارخانه سیمان ری به عنوان نخستین کارخانه سیمان ایران و یکی از مهمترین نمونه های میراث صنعتی کشور جایگاهی ویژه در بازنمایی تاریخ صنعت، معماری معاصر و هویت محلی شهر ری دارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش بازآفرینی کارخانه سیمان ری در حفظ میراث صنعتی، تقویت هویت محلی و ارتقای کیفیت های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و زیست محیطی منطقه انجام شده است. بر اساس تحلیل ادبیات نظری و نمونه های داخلی و خارجی، بازآفرینی بناهای صنعتی صرفا به معنای تغییر کالبدی یا نوسازی فیزیکی نیست بلکه فرآیندی چندبعدی است که همزمان حفاظت از ارزش های تاریخی، انطباق پذیری با نیازهای معاصر، مشارکت جامعه محلی، توسعه گردشگری صنعتی و تقویت اقتصاد محلی را دنبال می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که کارخانه سیمان ری با توجه به پیشینه تاریخی، موقعیت مکانی در منطقه ۲۰ تهران، همجواری با آثار تاریخی ری و ظرفیت های کالبدی گسترده قابلیت تبدیل شدن به فضایی فرهنگی، موزه ای، گردشگری و اجتماعی را دارد. چنین رویکردی می تواند ضمن حفظ خاطره جمعی و هویت صنعتی منطقه زمینه ساز ایجاد فرصت های شغلی، ارتقای کیفیت فضاهای عمومی، افزایش حس تعلق ساکنان و کاهش آسیب های زیست محیطی ناشی از رهاشدگی بنا شود. با وجود این تحقق بازآفرینی موفق کارخانه سیمان ری نیازمند توجه به چالش هایی نظیر کمبود منابع مالی، ضعف زیرساخت های گردشگری، دسترسی و حمل و نقل عمومی و ضرورت جلب مشارکت جامعه محلی است. تجربه های جهانی در بازآفرینی میراث صنعتی نشان می دهد که حفظ هویت صنعتی در کنار تعریف کاربری های نوین و سازگار، می تواند این گونه بناها را به محرک توسعه پایدار شهری تبدیل کند. از این رو بازآفرینی کارخانه سیمان ری می تواند الگویی موثر برای حفاظت از میراث معماری صنعتی ایران و پیوند میان گذشته صنعتی، نیازهای معاصر و آینده پایدار شهر باشد.

نویسندگان

مرتضی واشقانی

دانشجوی دکتری طراحی شهری دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین

نوید سعیدی رضوانی

عضو هیات علمی گروه های شهرسازی و معماری دانشگاه آزاد اسلامی قزوین