مشارکت کودکان در طراحی فضاهای شهری با تئاتر شورایی (نمونه موردی شهر لاهیجان)

کودکان نگرش ها و ترجیحات متفاوتی در فضاهای شهری دارند. در یک بیان کلی می توان چنین اظهار داشت که یک فضای شهری باید برای همه افراد و با هر سطح درآمد و با هر محدودیت فیزیکی صرف نظر از اینکه در آن نواحی ساکنند یا نه قابل دسترس اجتماعی (فیزیکی) باشد و آن فضا باید بتواند با خصیصه های موجود در خود امکان حضور مساوی تمامی ساکنین و استفاده کنندگان شهری را متناسب با نیازهای اجتماعی شان فراهم آورد. نتایج مطالعات حاکی از آن است میزان سرانه های اختصاص یافته به کودکان در طرح های توسعه بسیاری از شهرهای ایران نسبت به جمعیت کودکان، پاسخگوی نیاز این قشر از جامعه نمی باشد. از این رو این پژوهش در پی آن است تا بتواند با توجه به مشارکت کودکان به وسیله ابزاری به نام تئاتر شورایی در طراحی شهری بستری را فراهم آورد که کودک در کنار آموزش هایی که از طراحی شهری به دست می آورد به مدیریت شهری کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، کودکان ، کودک ، تئاتر شورایی ، طراحی شهری