واکاوی مفاهیم سرزندگی در ارتقای کیفیت شهری خیابان لاله زار

پیاده روهای گردشگری بافت تاریخی به عنوان نمادی از فرهنگ و تاریخ و مکانی برای فعالیت های تفریحی و ارتباط متقابل شهر را برای بازدیدکنندگان مناطق شهری و ارتقای تعاملات اجتماعی فراهم می کند. خیابان لاله زار به عنوان اولین خیابان متجدد تهران دارای فضاهای لوکس و محل بحث های سیاسی و فضاهای فرهنگی و اجتماع پذیر بوده ولی بعد از گذشت چندین سال با تغییر نظام کاربری ها و فعالیت های تجاری به بورس الکتریکی دچار تغییراتی در نظام سرزندگی و حضورپذیری شده است. با توجه به ارزش های تاریخی فرهنگی خیابان لاله زار و عدم وجود فضایی زنده و پویا اجتماع پذیر و باکیفیت محیطی بالا در این خیابان؛ در پژوهش حاضر سعی شده است تا با اشاره به مولفه های سرزندگی به ایجاد محیطی جذاب و پویا که سبب حضور مردم و سرزندگی می شود پرداخته شود. هدف پژوهش شناسایی مولفه های سرزندگی خیابان لاله زار به منظور ارتقای سرزندگی معرفی پتانسیل های آن در راستای تبدیل شدن به محور پیاده راه گردشگری سرزنده و جذاب و رونق فعالیت شبانه به منظور احیای فرهنگی و اجتماعی می باشد. سوال پژوهش عبارتند از عوامل تاثیرگذار سرزندگی خیابان لاله زار کدامند؟ پژوهش حاضر بر اساس هدف کاربردی به لحاظ ماهیت از نوع توصیفی تحلیلی بر اساس روش کیفی بر اساس مطالعات و اطلاعات کتابخانه ای و مشاهدات و مستندات میدانی است. نتایج نشان می دهد ارائه راهکارهای طراحی و بازآفرینی در قالب توجه به مولفه های کالبدی، عملکردی، فرهنگی موجب سرزندگی خیابان لاله زار و افزایش جذب شهروندان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

لاله زار ، سرزندگی ، فضای شهری