بررسی روشهای کنترل ترک خوردگی خمشی در سازه های بهداشت

ترک خوردگی در سازه های بتنی اجتناب ناپذیر است. به طور معمول بارگذاری خارجی به عنوان مهم ترین عامل تولید تنش های کششی در بتن شناخته می شوند. به دلیل مقاومت ناچیز بتن در مقابل تنش های کششی ترک حادث می شود. در سازه های بهداشت از جمله مخازن بتنی کنترل ترک خوردگی با محدود ساختن عرض ترک ها از اهمیت بسزایی برخوردار است. ضابطه ۱۲۳ ایران به عنوان مرجع طراحی اینگونه سازه ها کنترل ترک خوردگی را به سه روش الف) روش ضریب ترک (۲)؛ (ب) روش محاسبه عرض ترک و (ج) روش محدود کردن تنش در میلگردهای کششی مجاز می داند. در این تحقیق به بررسی روش های اول و سوم پرداخته شده و ضمن ارائه روابط ذکر شده در ضابطه مذکور، ابهامات موجود در نتایج این دو روش بیان شده است. در ادامه با پیشنهاد ضریب تبدیل عرض ترک و اعمال آن در روابط آئین نامه روابط اصلاحی ارائه و صحت آنها با ارائه مثال های عددی بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

مخازن بتنی ، ضابطه ۱۲۳ ، ترک ، خمشی ، روش ضریب ترک ، ترک سازه ای