تحلیل ریسک ژئوتکنیکی ساختمانهای فرسوده و بهینه سازی انرژی ساختمانهای هوشمند با ادغام مدل کریتیک، IoT و BIM پویا

با گسترش شهرنشینی و افزایش تعداد ساختمانهای فرسوده شهری مدیریت ریسک ژئوتکنیکی و پایش عملکرد سازه ها به یکی از اولویت های مهم مهندسی عمران و مدیریت شهری تبدیل شده است. این مقاله با هدف ارائه یک چارچوب جامع، دو رویکرد کلیدی را ترکیب می کند، نخست کاربرد مدل کریتیک در تحلیل ریسک ژئوتکنیکی ساختمانهای فرسوده به منظور شناسایی و کاهش احتمال فرونشست، آسیب ناشی از زمین لغزش و ضعف های سازه ای و دوم ادغام اینترنت اشیا (IoT) با مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM) برای پایش زمان واقعی و بهینه سازی مصرف انرژی در سازه های مدرن. در بخش اول با بهره گیری از مدل کریتیک تحلیل ریسک چندمعیاره و وزن دهی احتمالات خرابی سازه ها انجام شده و نقشه های پراکندگی خطر و اولویت بندی ساختمان ها برای بازسازی یا تقویت ارائه شده است. این روش امکان تصمیم گیری علمی و کاهش خطرات ناشی از عوامل ژئوتکنیکی و محیطی را فراهم می آورد. در بخش دوم با نصب حسگرهای IoT در سازه ها و جمع آوری داده های لحظه ای عملکرد سیستم های انرژی و پارامترهای سازه ای در مدل BIM شبیه سازی شده است. تحلیل داده ها با الگوریتم های هوش مصنوعی بهینه سازی مصرف انرژی، پیش بینی خرابی احتمالی و مدیریت نگهداری پیشگیرانه را ممکن می سازد. نتایج نشان می دهد که تلفیق مدل کریتیک و فناوری های هوشمند پایش IoT/BIM، می تواند همزمان به کاهش ریسک ژئوتکنیکی ساختمان های فرسوده و افزایش بهره وری انرژی و ایمنی سازه ها منجر شود. این رویکرد چندبعدی الگویی علمی و کاربردی برای مدیریت پایدار و هوشمند ساختمان ها در محیط های شهری پیچیده ارائه می دهد و زمینه توسعه تحقیقات میان رشته ای در حوزه مهندسی عمران، ژئوتکنیک و فناوری های هوشمند را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هوشمند سازه ها ، مدل کریتیک ، ریسک ژئوتکنیکی ساختمانهای فرسوده ، پیش بینی خرابی سازه