مروری بر تاثیر پوزولانهای دوده سیلیس و یک فوق روان کننده بر خواص مکانیکی بتن خود متراکم

بتن خود متراکم این روزها نامی آشنا برای ما مهندسین می باشد. بتن به عنوان پر تولیدترین ماده صنعتی در جهان می باشد که انواع و اقسام مختلفی دارد. یکی از این انواع، بتن خود متراکم (SCC) می باشد از جمله بتن هایی با کارایی بالا و مدرن در صنعت بتن است که با وزن خودش در قالب جابه جا می شود و نیازی به لرزاندن ندارد. مهم ترین ویژگی SCC جریان پذیری زیاد و مقاومت زیاد در برابر جداشدگی است. تفاوت بتن خودمتراکم با بتن معمولی در استفاده از مواد افزودنی معدنی، فوق روان کننده های اعلا و ماده افزودنی اصلاح کننده ویسکوزیته است. دوده سیلیس که به اختصار (SF) نامیده می شود یک ترکیب معدنی است که نفوذپذیری را کاهش می دهد و خواص مکانیکی را تقویت می کند. در ضمن فوق روان کننده (SP) که یک ترکیب شیمیایی است برای افزایش انسجام و کاهش آب مصرفی و بهبود قابلیت عبور و پر کردن بتن خود متراکم استفاده می شود. یک بررسی گسترده برای تاثیر SF و SP بر خواص بتن تازه و سخت شده بتن خود متراکم انجام شد. بیش از ۵۰ مقاله مورد بررسی قرار گرفته تا در مورد خواص بتن تازه و سخت شده بتن خودمتراکم بحث شود و نتیجه گیری و توصیه هایی هم در پایان این بررسی آورده شده است.

کلیدواژه ها:

بتن خود متراکم ، دوده سیلیس ، فوق روان کننده ، خواص تازه ، خواص سخت شده ، خواص مکانیکی