بررسی تاثیر تنش خشکی بر شاخص های کلروفیل و عملکرد در ژنوتیپ های پیشرفته گندم نان

گندم نان به عنوان مهم ترین محصول زراعی نقش مهمی در تغذیه بشر و تامین امنیت غذایی دارد. تنش خشکی به عنوان مهم ترین تنش غیرزیستی نقش مهمی در کاهش عملکرد گندم دارد. افزایش عملکرد دانه از اهداف اصلی اصلاح گران می باشد. در همین راستا و به منظور بررسی تاثیر تنش خشکی بر شاخص های کلروفیل و عملکرد آزمایشی بر روی ژنوتیپ های مختلف گندم نان به صورت فاکتوریل و بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار و در دو سطح تنش خشکی و نرمال در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل انجام گرفت. در این پژوهش تنش خشکی باعث کاهش عملکرد و صفات فلورسانس متغیر، فلورسانس بیشینه، محتوای کلروفیل a و محتوای کلروفیل b شد. اما تاثیری در فلورسانس حداقل نداشت. ترکیب های ژنوتیپ شماره (۳) بدون تنش با میانگین ۴۹۶۳ کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه را داشته و به همراه ترکیب های ژنوتیپ شماره ۳، ۴، ۷ و ۸ (بدون تنش) و دو رقم شاهد زرینه و حیران (بدون تنش) در گروه برتر قرار گرفتند و کمترین عملکرد به ترکیب ژنوتیپ شماره (۳) × تنش آخر فصل با ۴۱۰۱/۰۶ کیلوگرم در هکتار تعلق داشت.

کلیدواژه ها:

گندم ، ژنوتیپ ، تنش خشکی ، شاخص های کلروفیل ، عملکرد