بررسی اثر زمان بذرپاشی و محلول پاشی پاکلوبوترازول بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج رقم هاشمی

آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت) اجرا شد. فاکتور اول شامل غلظت پاکلوبوترازول در پنج سطح صفر، ۵، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ گرم در ۴۰۰ لیتر آب در هکتار معادل صفر، ۰/۱۲۵، ۰/۲۵، ۰/۳۷۵ و ۰/۵ در هزار و فاکتور دوم تاریخ بذرپاشی در خزانه (۱۵ و ۲۵ اسفند، ۱۵ و ۲۵ فروردین) با روش خزانه گیری رایج بود. محلول پاشی پاکلوبوترازول در مراحل پیش از کاشت و دو تا سه برگی صورت گرفت. نتایج نشان داد که بین زمان بذرپاشی در خزانه، غلظت های محلول پاشی و اثر متقابل زمان بذرپاشی و غلظت محلول پاشی از نظر همه صفات مورد بررسی تفاوت معنی داری وجود داشت. نتایج آزمایش نشان داد بیشترین عملکرد دانه ۲/۸۹۶ کیلوگرم در چهار متر مربع، تعداد دانه در خوشه (۱۹۸)، وزن هزار دانه (۳۲/۸ گرم)، تعداد پنجه بارور (۳۲)، ارتفاع بوته (۱۷۴) سانتی متر و طول خوشه ۳۹ سانتی متر در تیمار بذرپاشی ۱۵ اسفند با محلول پاشی ۰/۵ در هزار پاکلوبوترازول به دست آمد. کمترین مقدار صفات مورد مطالعه در خزانه ۱۵ و ۲۵ اسفند در تیمار شاهد مشاهده شد. به نظر می رسد محلول پاشی پاکلوبوترازول با افزایش مقاومت گیاه نسبت به سرما در خزانه گیری ماه اسفند موجب افزایش عملکرد و اجزای عملکرد برنج رقم هاشمی می گردد.

کلیدواژه ها:

تاریخ بذرپاشی ، تنظیم کننده های رشد ، طول خوشه