الگوهای طرحواره ای بریدگی و طرد به عنوان پیشبین های زیربنایی اضطراب اجتماعی در دانشجویان مطالعه ای بر اساس مدل شناختی یانگ

اضطراب اجتماعی یکی از شایع ترین چالش های روان شناختی در دوران دانشجویی است که عملکرد تحصیلی و بین فردی را مختل می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پیشبین الگوهای طرحواره ای حوزه بریدگی و طرد در تبیین اضطراب اجتماعی دانشجویان بر اساس مدل شناختی یانگ انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی شاغل به تحصیل در دانشگاه های استان قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها نمونه ای به روش در دسترس انتخاب گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ - فرم کوتاه (YSQ-SF) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانور (SPIN) بود. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب هم بستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان (Enter) در نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین طرحواره های رهاشدگی (r=۰.۵۴) و محرومیت هیجانی (r=۰.۴۲) با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). نتایج تحلیل رگرسیون نیز آشکار کرد که الگوهای طرحواره ای حوزه بریدگی و طرد در مجموع ۳۳ درصد از واریانس اضطراب اجتماعی را پیش بینی می کنند. بر اساس ضرایب بتا، طرحواره رهاشدگی (beta=۰.۴۶) نسبت به محرومیت هیجانی (beta=۰.۲۴) سهم قوی تری در تبیین اضطراب اجتماعی دانشجویان داشت. یافته های پژوهش نشان می دهد که زیربناهای اضطراب اجتماعی در دانشجویان با تجربه های اولیه بریدگی و عدم امنیت عاطفی گره خورده است؛ بنابراین پیشنهاد می شود مراکز مشاوره دانشگاهی در تدوین برنامه های مداخله ای برای کاهش اضطراب اجتماعی بر بازسازی طرحواره های ناسازگار حوزه بریدگی و طرد تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، بریدگی و طرد ، اضطراب اجتماعی ، مدل شناختی یانگ ، دانشجویان