مقایسه نانوذرات لیپیدی جامد و نانوذرات کیتوزان برای دارورسانی چشمی سیکلوسپورین و بتامتازون

دارورسانی چشمی به دلیل وجود سدهای فیزیولوژیکی مانند اپیتلیوم، قرنیه، تخلیه سریع دارو توسط مایع اشکی و فراهمی زیستی پایین قطره های چشمی با چالش های جدی مواجه است؛ به طوری که تنها بخش اندکی از داروی تجویز شده به بافت های داخلی چشم می رسد. فناوری نانو به عنوان رویکردی نوین می تواند با افزایش زمان ماندگاری دارو و بهبود نفوذپذیری اثر بخشی درمان را ارتقا دهد. در این پژوهش عملکرد دو سامانه نانو حامل شامل نانوذرات لیپیدی جامد و نانوذرات کیتوزان برای انتقال دو داروی لیپوفیل، چشمی سیکلوسپورین و بتامتازون مورد مقایسه قرار گرفت. نانوذرات لیپیدی به روش امولسیون سازی و همگن سازی و نانوذرات کیتوزان به روش ژلاسیون یونی تهیه شدند. اندازه ذره، شاخص پراکندگی اندازه و پتانسیل زتا با استفاده از پراکندگی نور دینامیکی اندازه گیری شد و مورفولوژی با میکروسکوپ الکترونی عبوری بررسی گردید. نتایج نشان داد نانوذرات لیپیدی دارای اندازه حدود ۱۳۰ تا ۱۳۸ نانومتر و توزیع اندازه یکنواخت بودند در حالی که نانوذرات کیتوزان ناهمگنی و تمایل به تجمع بیشتری نشان دادند. یافته ها حاکی از برتری نانوذرات لیپیدی جامد در ایجاد سامانه ای پایدار برای دارورسانی چشمی این دو دارو است.

کلیدواژه ها:

دارورسانی چشمی ، نانوذرات لیپیدی ، جامد ، کیتوزان ، سیکلوسپورین ، بتامتازون