هوش مصنوعی به عنوان فناوری عمومی جدید و پیامدهای آن برای نظریه رشد درونزا

در دهه اخیر توسعه سریع فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی موجب شکل گیری مباحث گسترده ای در اقتصاد کلان و نظریه رشد شده است. بسیاری از اقتصاددانان هوش مصنوعی را به عنوان یک فناوری عمومی جدید معرفی می کنند که می تواند همانند انقلاب صنعتی، برق و فناوری اطلاعات موجب افزایش بهره وری و رشد اقتصادی شود. هدف این پژوهش بررسی جایگاه هوش مصنوعی در چارچوب نظریه رشد درون زا و تحلیل سازوکارهای اثرگذاری آن بر رشد بلندمدت اقتصادی است. روش تحقیق حاضر توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی ادبیات نظری جدید است. نتایج نشان می دهد هوش مصنوعی از طریق ارتقای سرمایه دانشی، افزایش بهره وری کل عوامل تولید، تسریع نوآوری و تقویت سرمایه انسانی می تواند موتور جدید رشد اقتصادی باشد. با این حال تمرکز فناوری، نابرابری درآمدی و شکاف مهارتی از مهم ترین چالش های نظری و سیاستی ناشی از گسترش این فناوری محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، رشد درون زا ، بهره وری ، نوآوری ، سرمایه انسانی ، اقتصاد نظری