رویکردی مبتنی بر تئوری شواهد دمپستر شافر برای ارزیابی ریسک و قابلیت اطمینان در کنترل پروژه های صنعتی تحت عدم قطعیت مطالعه موردی هلدینگ صنایع گسترش (ماهان)

پروژه های صنعتی در محیطی پیچیده، پویا و همراه با سطوح مختلفی از عدم قطعیت اجرا می شوند؛ از این رو ارزیابی ریسک و کنترل موثر پروژه نیازمند بهره گیری از روش هایی است که توانایی مدیریت اطلاعات ناقص، مبهم و متناقض را داشته باشند. روش های متعارف ارزیابی ریسک عمدتا بر داده های قطعی و قضاوت های صریح متکی هستند و در مواجهه با عدم قطعیت های موجود در پروژه های صنعتی با محدودیت هایی روبرو می شوند. در این پژوهش یک رویکرد نظام مند مبتنی بر تئوری شواهد دمپستر شافر برای ارزیابی همزمان ریسک و قابلیت اطمینان در کنترل پروژه های صنعتی تحت شرایط عدم قطعیت ارائه شده است. چارچوب پیشنهادی با تلفیق شواهد حاصل از منابع مختلف، امکان مدل سازی و تحلیل عدم قطعیت، محاسبه تخصیص احتمال پایه، تعیین توابع باور و امکان ارزیابی قابلیت اطمینان تصمیمات مدیریتی را فراهم می سازد. همچنین به منظور بهبود فرآیند ترکیب شواهد و کاهش اثر تعارض میان منابع اطلاعاتی یک سازوکار اصلاحی مبتنی بر شاخص تعارض در مدل توسعه داده شده است. رویکرد پیشنهادی در یک محیط واقعی صنعتی مورد ارزیابی قرار گرفته و نتایج حاصل نشان می دهد که این چارچوب در مقایسه با روش های متداول ارزیابی ریسک از توانایی بیشتری در مدیریت عدم قطعیت، ادغام قضاوت های خبرگان، اولویت بندی ریسک ها و پشتیبانی از تصمیم گیری در فرآیند کنترل پروژه برخوردار است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری تئوری شواهد می تواند به ارتقای قابلیت اطمینان تصمیمات مدیریتی، بهبود اثر بخشی کنترل پروژه و افزایش تاب آوری سازمان در مواجهه با شرایط نامطمئن کمک کند. چارچوب ارائه شده قابلیت کاربرد در طیف گسترده ای از پروژه های صنعتی و سرمایه گذاری را دارا بوده و می تواند به عنوان ابزاری تصمیم یار در مدیریت ریسک و کنترل پروژه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تئوری دمپستر-شایفر ، تخصیص احتمال پایه (BPA) ، بازه باوری ، ماتریس ، ریسک ، کنترل پروژه ، هلدینگ صنایع گسترش ماهان