سنجش و اندازه گیری مزیت رقابتی سازمانها مبتنی بر مولفه های شغلی نیروی انسانی در جهت بهبود بهره وری

در عصر حاضر که از آن به عنوان اقتصاد دانش محور یاد می شود سازمان ها برای بقا و تداوم رشد خود ناگزیر از توجه به ارزشمندترین سرمایه ی خود یعنی منابع انسانی هستند. نیروی انسانی توانمند متعهد و ماهر نه تنها موتور محرک عملیات روزانه ی سازمان است بلکه می تواند به منبعی بی بدیل برای کسب مزیت رقابتی پایدار تبدیل شود. از این رو شناخت عمیق و سنجش دقیق مولفه های شغلی که بر رفتار و عملکرد کارکنان تاثیر می گذارند اهمیتی راهبردی یافته است. مولفه های شغلی به مجموعه ای از ویژگی ها و ابعاد یک شغل اطلاق می شود که شامل عواملی چون تنوع مهارت، هویت وظیفه، اهمیت وظیفه، استقلال عمل و بازخورد است. این مولفه ها که ریشه در نظریه ی ویژگی های شغلی هاکمن و اولدهام دارند تعیین کننده سطح انگیزش درونی، رضایت شغلی و در نهایت عملکرد فردی و سازمانی هستند. هر چه یک شغل از نظر این مولفه ها غنی تر باشد احتمال بروز رفتارهای نوآورانه، تعهد سازمانی و بهره وری بالاتر در کارکنان افزایش می یابد. ارتباط میان سنجش مولفه های شغلی و مزیت رقابتی از آنجا ناشی می شود که طراحی هدفمند و مبتنی بر داده شغل ها، انگیزش کارکنان را افزایش داده تعهد آنان را به اهداف سازمانی تقویت می کند و در نهایت منجر به ارتقای بهره وری، نوآوری و کیفیت خدمات می شود که همگی از منابع اصلی مزیت رقابتی محسوب می شوند. به عبارت دیگر سازمان هایی که به سنجش مستمر مولفه های شغلی توجه دارند بهتر می توانند نیازهای انسانی را با اهداف راهبردی خود هماهنگ کنند و در بازار رقابتی جایگاه برتری کسب نمایند. هدف این پژوهش سنجش و اندازه گیری مزیت رقابتی سازمان ها مبتنی بر مولفه های شغلی نیروی انسانی در جهت بهبود بهره وری است. بر مبنای مطالعه ادبیات، پژوهش تعدادی فرضیه تدوین گردید. با توزیع و جمع آوری پرسشنامه و تحلیل داده های مربوطه فرضیات پژوهش همگی با تایید رسیدند.

کلیدواژه ها:

مزیت رقابتی ، نیروی انسانی