شناسایی و تحلیل نقش مولفه های مدیریت دانش در بهبود سطح بهره وری سازمانی رویکرد رگرسیون

در دنیای رقابتی و پرتلاطم، امروز سازمان ها برای بقا و رشد نیازمند بهره گیری از منابعی هستند که مزیت رقابتی پایدار ایجاد کند. یکی از مهم ترین این منابع دانش است؛ دانشی که نه تنها در اسناد و فناوری ها بلکه در تجربه ها، مهارت ها و ظرفیت های ذهنی کارکنان نهفته است. مدیریت موثر این سرمایه ی نامشهود که از آن با عنوان مدیریت دانش یاد می شود به عنوان یکی از رویکردهای کلیدی در بهبود عملکرد و ارتقای بهره وری سازمانی شناخته شده است. مدیریت دانش مجموعه ای از فرآیندهای نظام مند برای ایجاد، ذخیره سازی، اشتراک گذاری و به کارگیری دانش در سازمان است و هنگامی که این فرآیندها به درستی طراحی و اجرا شوند می توانند تاثیر چشمگیری بر بهبود تصمیم گیری، کاهش دوباره کاری ها، ارتقای نوآوری، افزایش کیفیت خدمات و محصولات و همچنین بهینه سازی عملکرد فردی و سازمانی داشته باشند. از سوی دیگر بهره وری سازمانی یکی از شاخص های مهم سنجش موفقیت سازمان ها محسوب می شود و نشان دهنده ی میزان استفاده ی اثربخش و کارآمد از منابع مختلف برای دستیابی به اهداف است. در سال های اخیر پژوهشگران و مدیران به این نتیجه رسیده اند که بهره وری تنها در گرو سرمایه های فیزیکی و مالی نیست؛ بلکه سرمایه های فکری و نحوه ی مدیریت آن ها نیز نقشی تعیین کننده ایفا می کنند. به همین دلیل، بررسی رابطه ی میان مدیریت دانش و بهره وری سازمانی به ویژه در سازمان هایی که با تغییرات محیطی سریع و رقابت شدید روبه رو هستند اهمیت فراوانی یافته است. هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل نقش مولفه های مدیریت دانش در بهبود سطح بهره وری سازمانی با رویکرد رگرسیون است. بر مبنای مطالعه ادبیات پژوهش تعدادی فرضیه تدوین گردید. با توزیع و جمع آوری پرسشنامه و تحلیل داده های مربوطه فرضیات پژوهش همگی با تایید رسیدند.

کلیدواژه ها:

رگرسیون ، مدیریت دانش ، بهره وری