افزایش تاب آوری در مدیریت زنجیره تامین (CM) و ادغام فناوری نوین با گذر از جهش های هوش مصنوعی جهت کاهش مشکلات در صنعت

این پژوهش به افزایش تاب آوری و تحلیل نقش ادغام فناوری هوش مصنوعی (AI) در سامانه های مدیریت زنجیره تامین (SCM) در بستر گذار صنعتی از مرحله چهارم به ششم جهش های هوش مصنوعی می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، بررسی شیوه هایی است که از طریق آنها بهره گیری از هوش مصنوعی می تواند بهره وری، عملیات همکاری انسان محور و پایداری زیست محیطی را در زنجیره های تامین بهبود بخشد. با توجه به تحول مستمر صنعت و پیچیدگی محیط رقابتی، ضرورت ادغام فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارتقای تصمیم گیری راهبردی تاب آوری عملیاتی و تحقق اصول پایداری بیش از پیش آشکار شده است. در این راستا پژوهش حاضر با استفاده از چارچوب نظام مند PRISMA یک مرور نظام مند از متون علمی منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۳ انجام داده است که این دیتا شامل پایگاه های داده از جمله Google Scholar، IEEE Xplore، Scopus، Web of Science و بوده و مطالعات منتخب از طریق فرآیند غربالگری دقیق از نظر معیارهای شمول و کیفیت ارزیابی شده اند. نتایج تحلیل حاکی از آن است که بهره گیری از فناوری های هوش مصنوعی بهبود چشمگیری در پیش بینی تقاضا، مدیریت موجودی و تصمیم گیری های زنجیره تامین ایجاد می کند. در مرحله صنعت ۵۰۰ هماهنگی میان انسان و سیستم های هوشمند نقشی محوری در تقویت نوآوری، شخصی سازی و حل مسئله ایفا می کند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی نه تنها کارایی و بهره وری عملیاتی را افزایش می دهد بلکه انعطاف پذیری زنجیره تامین را در مواجهه با اختلالات محیطی نیز تقویت می کند. دستاوردهای حاصل از این بررسی می تواند به عنوان راهنمایی کاربردی برای پژوهشگران، سیاست گذاران و مدیران زنجیره تامین در جهت بهره برداری موثر از فناوری های نوین در گذار از صنعت ۴۰۰ به ۶۰۰ مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، این مطالعه ضرورت اتخاذ رویکردی متعادل که نوآوری فناورانه را با اصول انسان محوری و پایداری زنجیره تامین بلندمدت را در هم می آمیزد تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، زنجیره تامین ، یادگیری ماشین ، تاب آوری ، صنعت ، فناوری های هوش مصنوعی