ارتباط بین کار گروهی و تعهد سازمانی و رضایت شغلی مطالعه موردی صنایع فولاد مبارکه

در محیط های پویای سازمانی امروز کار گروهی به عنوان یکی از ارکان اصلی بهبود بهره وری شناخته می شود و نقشی کلیدی در شکل دهی نگرش کارکنان نسبت به سازمان ایفا می کند. این تعامل جمعی می تواند زمینه ساز افزایش تعهد سازمانی و در نهایت ارتقای سطح رضایت شغلی نیروی انسانی باشد. در این مقاله به صنعت ساخت و ساز و اثراتش بر تقویت توسعه اقتصادی در یک کشور بوسیله فراهم کردن کار برای تشکیل دهندگان اصلی بازار کار اذعان شده است. این عمدتا ناشی از ویژگی های مرتبط با رشد تولید ناخالص داخلی یک کشور است. در یک صنعت، کار گروهی ضروری است. اگر آن به درستی مدیریت شود ممکن است منجر به مشارکت بیشتر بین افراد با یکدیگر، تعهد کارکنان به سازمان و رضایت شغلی شود. در مقابل این دیدگاه، پژوهش ها ارتباط بین کار گروهی، تعهد سازمانی و رضایت شغلی را مورد بررسی می دهد. این پژوهش بر مبنای یک پارادایم تحقیقاتی قوی به صورت مقطعی و از طریق یک پرسشنامه ساختار یافته صورت پذیرفته است. داده ها از ۱۷۸ کارمند صنایع فولاد مبارکه جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان داد که کار گروهی، تعهد هنجاری و تعهد عاطفی، رابطه مثبتی با رضایت شغلی دارد در حالیکه تعهد مداوم، منعکس کننده وجود ارتباط منفی با رضایت شغلی است. به نظر می رسد که کارفرمایان در این سازمان ها نیاز به تمرکز بیشتری بر روی تعهد مستمر کارکنان به منظور شکل دهی به تمایل و گرایش کارکنان به تعهد به سازمان دارند. از آنجا که صنعت فولاد مبارکه، به شدت به منابع انسانی وابسته است، کارفرمایان نیاز به ارزیابی مجدد فرآیند فعلی جبران خدمات کارکنان، تشخیص حرفه ای و انگیزش کارکنان از طریق واگذاری وظایف معنی دار و همچنین ایجاد محیط کاری دارند که موجب افزایش رضایت شغلی کارکنان متهور و جسور می شود.

کلیدواژه ها:

کار گروهی ، تعهد سازمانی ، رضایت شغلی ، صنعت فولاد مبارکه