ارزیابی سیستم پاسخگویی فوریت های پزشکی در بلایای طبیعی: یک مطالعه مروری

این مطالعه با هدف تلفیق شواهد موجود در زمینه شاخص ها و روش های ارزیابی سیستم پاسخگویی فوریت های پزشکی در بلایای طبیعی انجام شد. این مطالعه به صورت یک مرور نظام مند بر اساس پروتکل PRISMA انجام شد. جستجوی جامع در پایگاه های اطلاعاتی بین المللی (PubMed, Scopus, Web of Science) و داخلی (SID, Magiran) برای مطالعات منتشر شده در بازه ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ انجام گرفت. از کلیدواژه های مرتبط شامل "اورژانس پزشکی"، "بلایای طبیعی"، "ارزیابی عملکرد" و معادل های انگلیسی آنها استفاده شد. فرآیند انتخاب مطالعات در چهار مرحله: شناسایی، غربالگری، ارزیابی صلاحیت و ورود نهایی انجام پذیرفت. بر اساس یافته ها از بین ۱۵۸۶ مطالعه شناسایی شده ۷۲ مطالعه واجد شرایط ورود به تحلیل نهایی بودند. یافته های کمی نشان داد که بیشترین مطالعات در بازه ۲۰۲۰ - ۲۰۲۴ (۵۹.۷) منتشر شده اند و از نظر جغرافیایی ایران (۲۲.۲) و ایالات متحده (۱۶.۷) پیشتاز بوده اند. از نظر نوع بلایا، زلزله (۴۷.۲) و سیل (۲۶.۴) بیشترین توجه را به خود اختصاص داده بودند. تحلیل کیفی منجر به استخراج ۵ درون مایه اصلی شد: ۱. شایستگی-عملیاتی لجستیکی ۲. فرماندهی و هماهنگی ۳. منابع انسانی و آموزش ۴. ارتباطات و اطلاعات ۵. زیرساخت و مقاومت که شاخص "زمان" رسیدن به "صحنه" پرتکرارترین شاخص ارزیابی (۸۶.۱) بود. در نتیجه ارزیابی سیستم پاسخگویی فوریت های پزشکی در بلایای طبیعی نیازمند نگاهی جامع و چندبعدی است. چارچوب پیشنهادی این مطالعه می تواند مبنای مناسبی برای طراحی سیستم های پاسخگویی تاب آور، چابک و یادگیرنده باشد. تمرکز بر تقویت هماهنگی بین سازمانی و سرمایه گذاری در آموزش پرسنل به عنوان اولویت های کلیدی شناسایی شد.

کلیدواژه ها:

فوریت های پزشکی ، بلایای طبیعی ، ارزیابی عملکرد ، سیستم پاسخگویی