تحلیل اقتصادسنجی محدودیت منابع مالی اثرات مستقیم و دومینو بر بهره وری و کارایی پروژه های توسعه زیرساخت شهری

پروژه های عمرانی در نهادهای مدیریت شهری به منزله سرمایه گذاری های زیربنایی (Infrastructure Investments) نقش محوری در ارتقای شاخص های توسعه و رفاه شهری دارند. این پژوهش با رویکرد اقتصادسنجی مدیریتی (Managerial Econometrics)، تاثیر محدودیت های نقدینگی و ناترازی های بودجه ای (Fiscal Gaps) بر کارایی (Efficiency) و اثربخشی (Effectiveness) چرخه حیات پروژه های زیرساختی شهری در شهرداری های کوچک ایران را تحلیل می کند. روش شناسی تحقیق مبتنی بر رویکرد ترکیبی کمی-کیفی با استفاده از مدل های اقتصادسنجی پانل دیتا (Panel Data) و تحلیل داده های مالی ۴۵ شهرداری کوچک در دوره زمانی ۱۳۹۵-۱۴۰۲ است. نتایج مدل های تحلیلی نشان می دهد که تاخیر در تخصیص اعتبارات به عنوان عامل کاهنده بهره وری (Productivity Reduction Factor) عمل کرده و منجر به افزایش ۳۵ درصدی در زمان تکمیل پروژه ها و ۲۸٪ افزایش در هزینه های کل می شود. یافته ها حاکی از وجود اثرات دومینو (Domino Effects) در سیستم مدیریت شهری است که در نهایت منجر به کاهش کیفیت خدمات شهری و افزایش نارضایتی شهروندان می گردد.

کلیدواژه ها:

محدودیت منابع مالی ، مدیریت پروژه ، اقتصاد شهری ، بهره وری (Productivity) ، نقدینگی ، ناترازی بودجه ، مهندسی صنایع ، هزینه های فرصت ، شهرداری های کوچک ، اقتصادسنجی پانل