تاثیر هوش مصنوعی بر حسابرسی و قضاوت اخلاقی و نقش تردید حرفه ای

این مقاله به بررسی تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی در حرفه حسابرسی بر شک گرایی حرفه ای و اخلاق حرفه ای می پردازد. مطالعه حاضر تاثیر جهت گیری نگرشی حسابرسان نسبت به هوش مصنوعی بر استفاده از ابزارهای مبتنی بر AI را بررسی می کند و نقش تعدیلگر شک گرایی حرفه ای و تصمیم گیری اخلاقی در این روابط را تحلیل می نماید. روش تحقیق ترکیبی به کار گرفته شده و شامل یک پیمایش از ۶۰ حسابرس برای گردآوری داده های کمی درباره نگرش نسبت به هوش مصنوعی، شک گرایی حرفه ای و قضاوت اخلاقی بوده است؛ همچنین مصاحبه نیمه ساختاریافته ای برای بررسی ادراکات و تجربیات حسابرسان انجام شده است. نتایج نشان می دهد که حسابرسان در ارزیابی ظرفیت های هوش مصنوعی برای بهبود کارایی و دقت در زمینه حسابرسی واقع گرایانه عمل می کنند اما نسبت به جایگزینی قضاوت انسانی توسط AI به ویژه در حوزه قضاوت های اخلاقی، دیدگاه شک گرایانه دارند. مولفه های شک گرایی حرفه ای و قضاوت اخلاقی به عنوان عوامل تعیین کننده در صحت و قابلیت اعتماد خروجی های تولید شده توسط AI شناسایی شدند. مقاله با این نتیجه گیری به پایان می رسد که هوش مصنوعی باید به عنوان مکملی برای دانش انسانی تلقی شود، نه جایگزینی برای آن و حفظ شک گرایی حرفه ای و اخلاق حرفه ای برای تضمین کیفیت حسابرسی ضروری است. در این پژوهش، پژوهشگران پیشنهاد می کنند که حسابرسان برای استفاده موثر از ابزارهای AI آموزش ببینند و نظارت و پاسخگویی اخلاقی نیز اجرا شود تا پذیرش هوش مصنوعی تاثیر منفی بر کیفیت کار حرفه ای نداشته باشد.

کلیدواژه ها:

شک ، قضاوت ، هوش مصنوعی ، تصمیم گیری ، اخلاق حرفه ای ، حسابرس