استراتژی برنامه ریزی و سازماندهی کلی منابع انسانی در مدیریت اماکن ورزشی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NRSSPE10_404

تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405

چکیده مقاله:

مدیریت اثربخش اماکن ورزشی به عنوان زیرساخت اصلی توسعه ورزش حرفه ای و همگانی، به شدت به کیفیت برنامه ریزی و سازماندهی منابع انسانی وابسته است. با این حال، بسیاری از این اماکن فاقد یک استراتژی یکپارچه و کلی در این حوزه هستند که منجر به مشکلاتی چون جابجایی بالای کارکنان، کاهش بهره وری و خدمات ضعیف می شود. هدف از پژوهش حاضر، تدوین و اولویت بندی ابعاد استراتژی جامع برای برنامه ریزی و سازماندهی کلی منابع انسانی در مدیریت اماکن ورزشی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی مدیران، سرپرستان و کارشناسان منابع انسانی شاغل در اماکن ورزشی سرپوشیده شهر تهران (سالن های چندمنظوره، استخرها و زمین های سقف دار) به تعداد ۳۵۰ نفر بود که بر اساس جدول مورگان، ۱۸۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ۴۲ گویه ای بر اساس مدل مدیریت استراتژیک منابع انسانی تیلور، دوهرتی و کروین (۲۰۲۴) و چارچوب ارزیابی برنامه های مدیریت اماکن پوروانتو و همکاران (۲۰۲۱) بود. روایی محتوایی پرسشنامه با نظر ۱۲ نفر از اساتید مدیریت ورزشی تایید شد (۹۲/۰) و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ ۹۴/۰ به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون تی تک نمونه ای (برای مقایسه وضعیت موجود با سطح متوسط) و آزمون فریدمن (برای رتبه بندی ابعاد و مولفه ها) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که وضعیت موجود برنامه ریزی و سازماندهی منابع انسانی در اماکن ورزشی تهران به طور معناداری پایین تر از سطح متوسط (میانگین نظری ۳) قرار دارد (۰۱/۰>P). آزمون فریدمن نشان داد که بین پنج بعد اصلی (برنامه ریزی نیروی انسانی، سازماندهی ساختاری، آموزش و توسعه، ارزیابی عملکرد، و نظام پاداش و حفظ کارکنان) از نظر اولویت و اهمیت از دیدگاه پاسخ دهندگان تفاوت معناداری وجود دارد. بالاترین رتبه (مهم ترین) مربوط به بعد «آموزش و توسعه» با میانگین رتبه ۵۹/۴ و پایین ترین رتبه مربوط به بعد «ارزیابی عملکرد» با میانگین رتبه ۶۱/۲ بود (۰۱/۰>P). بر اساس نتایج، یک استراتژی اولویت بندی شده چهارمرحله ای شامل: ۱) طراحی نظام آموزش و توسعه مبتنی بر نیازسنجی، ۲) بازطراحی ساختار سازمانی چابک با شرح وظایف شفاف، ۳) استقرار نظام برنامه ریزی و جانشین پروری، و ۴) پیاده سازی ارزیابی عملکرد ۳۶۰ درجه ارائه شد. در نتیجه گیری کلی، مدیران اماکن ورزشی باید با آگاهی از اولویت های کلیدی، سرمایه گذاری در آموزش و توسعه نیروی انسانی را در راس برنامه های استراتژیک خود قرار دهند.

کلیدواژه ها:

استراتژی منابع انسانی ، برنامه ریزی نیروی انسانی ، سازماندهی ، اماکن ورزشی

نویسندگان

نسیم پاکروان

گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت