بازی های تعاملی مبتنی بر AI برای تمرینات اصلاحی کودکان و نوجوانان

زمینه و هدف: نقص در الگوهای حرکتی و عدم هماهنگی عصبی–عضلانی در کودکان و نوجوانان می تواند به بروز مشکلات اسکلتی–عضلانی و اختلالات وضعیتی منجر شود. بازی های تعاملی مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) به عنوان رویکردی نوین در آموزش حرکات اصلاحی و توان بخشی کودکان، امکان ارائه بازخورد بلادرنگ، شخصی سازی تمرینات و افزایش انگیزش را فراهم می کنند. هدف این مقاله بررسی کاربرد و اثربخشی بازی های تعاملی مبتنی بر AI در تمرینات اصلاحی کودکان و نوجوانان است. روش ها: مرور نظام مند مطالعات منتشرشده از پایگاه های PubMed، Scopus و Web of Science بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۵ انجام شد. کلیدواژه ها شامل ترکیبی از "artificial intelligence"، "interactive games"، "corrective exercise"، "children"، "adolescents" و "motor learning" بودند. مطالعات واردشده شامل کارآزمایی های تصادفی شده کنترل شده، مطالعات نیمه آزمایشی و مرورهای نظام مند بود که اثر بازی های AI بر شاخص های تعادل، کنترل حرکتی و مهارت های عملکردی کودکان و نوجوانان را گزارش کرده اند. یافته ها: داده ها نشان دادند که بازی های تعاملی AI موجب افزایش انگیزش، تکرار هدفمند حرکات، اصلاح الگوهای حرکتی پرخطر و بهبود کنترل عصبی–عضلانی می شوند. بازخورد بلادرنگ و تنظیم خودکار سطح دشواری تمرین ها، توانایی شخصی سازی برنامه را افزایش داده و باعث تثبیت الگوهای حرکتی اصلاح شده می شود. اثرات مثبت این مداخلات در جمعیت های سالم و دارای اختلالات حرکتی گزارش شده است. نتیجه گیری: بازی های تعاملی مبتنی بر AI ابزاری نوآورانه برای ارتقای کیفیت تمرینات اصلاحی در کودکان و نوجوانان محسوب می شوند. این فناوری با ترکیب انگیزش بالا، بازخورد هدفمند و شخصی سازی، قابلیت بهبود یادگیری حرکتی و کاهش عوامل خطر آسیب را داراست. مطالعات آینده باید با طراحی طولی، نمونه های بزرگ و سنجش پیامدهای بلندمدت، اثرات واقعی این مداخلات را ارزیابی کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازی تعاملی ، تمرین اصلاحی ، کودکان ، کنترل عصبی–عضلانی