اثربخشی هشت هفته تمرینات چرخشی بر ترس از سقوط و تعادل در زنان سالمند فرتوت با سابقه سقوط

مقدمه: توانایی راه رفتن و چرخیدن یک فاکتور ضروری در کیفیت زندگی مستقل سالمندان فرتوت به ویژه با سابقه سقوط محسوب می شود همانگونه که اختلال در تعادل و ترس از زمین خوردن می تواند فعالیت های روزانه آنها را مختل کند. به نظر می رسد استفاده از تمرینات چرخشی برای بهبود آنها از اهمیت بالایی برخوردار است. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین چرخشی بر ترس از سقوط و تعادل در زنان سالمند فرتوت با سابقه سقوط انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. چهل زن سالمند ۶۳ تا ۸۵ ساله به صورت در دسترس از جمعیت زنان سالمند انتخاب شدند و پس از پاسخگویی به فراخوان فضای مجازی، آمادگی خود را برای همکاری اعلام کردند. از بین آنها، سی زن واجد شرایط انتخاب شدند. آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (n=۱۵) و تجربی (n=۱۵) تقسیم شدند. برای ارزیابی تعادل، از آزمون برخاستن و رفتن زمان دار (TUG-Test) و برای ارزیابی ترس از افتادن از پرسشنامه مقیاس بین المللی کارآمدی سقوط استفاده شد. تمرینات به مدت ۸ هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۶۰ دقیقه توسط گروه تجربی انجام شد، در حالی که گروه کنترل هیچ تمرینی انجام ندادند. قبل از مداخله و دو هفته پس از آخرین جلسه مداخله، دو گروه از شرکت کنندگان پرسشنامه های جمعیت شناختی به همراه خودگزارش دهی سقوط و شاخص آسیب پذیری تیلبرگ را تکمیل کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های تحلیل کوواریانس و تی زوجی استفاده شد. بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هشت هفته تمرین چرخشی، ترس از سقوط (P=۰.۰۱) را در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل به طور قابل توجهی کاهش و تعادل (P=۰.۰۱) را به طور قابل توجهی افزایش داد. با توجه به اثربخشی روش های تمرینی، توصیه می شود زنان سالمند فرتوت با سابقه سقوط، بیشتر بر تمرینات چرخشی تمرکز کنند تا تعادل را بهبود و خطر سقوط را کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

تمرینات چرخشی ، ترس از سقوط ، تعادل ، سالمند ، فرتوت